Στα Κρυφά

Κρυφά να φύγεις.

Να μην ακούω πια τα βήματα σου.

Μόνο την έξω πόρτα

κι' ενα τελευταίο αντίο.

Φύγε

και θα κλείσω εγώ το φως

του έρωτα μας.

Τότε να ξέρεις,

πως θα κοιμάμαι ήσυχη.

Κι' αν ξαγρυπνώ,

είναι που με τρομάζει

αυτή η μοναξιά μου.

Κρυφά να φύγεις

και να είσαι πάντοτε κατειλημμένος.

Για να μη σε ψάξω ποτέ ξανά.

Φύγε

κι' εγώ σου υπόσχομαι

πως θα σε κοιτάζω, κρυφά.

της Παναγιώτας Γιώτη

Μερικά λόγια για την ποιήτρια

Η Παναγιώτα Γιώτη ζει σε μια επαρχία, στα Ιωάννινα. Γεννήθηκε μια μέρα του Δεκέμβρη του έτους 2002. Ασχολείται με την αισθητική και τα τελευταία χρόνια, γράφει ποιήματα. Της αρέσει να γράφει σε όλες τις στιγμές της ζωής της, αλλά περισσότερο, όταν νιώθει λυπημένη. Όπως λέει «όταν νιώθεις έτσι, σίγουρα έχεις πολλά να πεις στο χαρτί». Ένα από τα πιο σημαντικά όνειρα της, είναι να μη πάψει ποτέ να ονειρεύεται.

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στη Google.

Άτιτλο

  Τόνια Π.

Λίγα λόγια για την ποιήτρια

Η Αντωνία Παναγοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2003. Η ενασχόληση της με την ποιητική συγγραφή ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 13 ετών και εκτός από τη ποίηση, ασχολείται και με άλλες, ανομοιογενείς δραστηριότητες. Ο τρόπος γραφής της εκπνέει τη μορφή άσματος και διακρίνεται για την ποικίλα μορφή εκφραστικών μέσων, γεγονός που την καθιστά ξεχωριστή. Σήμερα, για την διατριβή της στην λογοτεχνική θεωρία και πρακτική, ασχολείται με την συγγραφή ενός παιδικού παραμυθιού σε συνεργασία με εκδοτικό οίκο, ενώ ταυτόχρονα ευελπιστεί και για άλλες τέτοιες ευκαιρίες στην ζωή της. Ένα από τα μηνύματα που θέλει να εμφυσήσει σε νεότερους συγγραφείς, και μη, μέσα από τις εκ περιτροπής ενσαρκώσεις των συναισθημάτων στα κείμενα της, είναι να ζούμε με αυτάρκεια και να μην φοβόμαστε να αισθανθούμε τον πόνο.

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην ποιήτρια.