Startup Οικοσυστήματα: Αποτελούν το μέλλον της Επιχειρηματικότητας;

Την τελευταία δεκαετία παγκοσμίως και ιδίως στην Ελλάδα περίπου από το 2015 και μετά ακούμε και διαβάζουμε πολλά σχετικά με την Νεοφυή Επιχειρηματικότητα ή όπως αναφέρεται στην βιβλιογραφία το Startup Οικοσύστημα. Άρθρα, μελέτες και εκδηλώσεις έχουν πραγματοποιηθεί κατά καιρούς με στόχο την μελέτη και ανάλυση του οικοσυστήματος αυτού. Φιλοδοξία του παρόντος κειμένου είναι να σκιαγραφήσει το περιβάλλον λειτουργίας των νεοφυών επιχειρήσεων και να αποσαφηνίσει τα εργαλεία που βοηθούν στο να αναπτυχθεί μια Startup.

Αναλυτικότερα, κρίνεται σκόπιμο αρχικά να δοθεί ένας σύντομος ορισμός του οικοσυστήματος αυτού, ο οποίος θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του. Έτσι, λοιπόν, σύμφωνα με την Neil Blumenthal (2013) Startup χαρακτηρίζεται «μια επιχείρηση που εργάζεται με στόχο να λύσει ένα πρόβλημα του οποίου η λύση δεν είναι προφανής και η επιτυχία δεν είναι εγγυημένη.» Επομένως, όπως γίνεται αμέσως αντιληπτό στόχος των νεοφυών επιχειρήσεων είναι να δώσουν λύσεις παρέχοντας προϊόντα ή υπηρεσίες που θα διευκολύνουν τις καθημερινές δραστηριότητες των πολιτών οι οποίοι πλέον γίνονται πελάτες τους. Η βάση αυτής της λύσης προέρχεται μέσα από μια καινοτομία (συνήθως τεχνολογική) την οποία εισάγει η startup στο επιχειρηματικό περιβάλλον (πχ ηλεκτρονική παράδοση παραγγελιών e-delivery).

Σκοπός της startup είναι να αναπτύξει και να προωθήσει την καινοτομία που έχει δημιουργήσει μέσα σε ένα ανταγωνιστικό επιχειρηματικό περιβάλλον με τελικό αποτέλεσμα την δημιουργία ενός συγκριτικού ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι η «σύλληψη» μιας καινοτόμου ιδέας και η ανάπτυξη μιας startup δεν γίνεται πάντα με επιτυχία. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται κατανοητό ότι οι διαχειριστές μιας τέτοιας μορφής επιχείρησης χρειάζεται να αφιερώσουν πολλές ώρες στην προσπάθεια ανάπτυξης μιας καινοτόμου ιδέας, άνευ κάποιου αντίτιμου πέρα από την ηθική ικανοποίηση, χωρίς να υπάρχει η εγγύηση της επιτυχίας.

Στο σημείο αυτό, λοιπόν, εισέρχεται στο οικοσύστημα ο ρόλος της χρηματοδότησης και των επενδυτών. Όταν μια νεοφυής επιχείρηση περάσει το στάδιο της εισαγωγής στην αγορά για να μπορέσει να συνεχίζει να αναπτύσσει την ιδέα της θα πρέπει να βρει χρηματικά κεφάλαια τα οποία θα καλύψουν τις ανάγκες που έχει. Υπάρχουν διάφορες πηγές χρηματοδότησης τις οποίες μπορεί να αξιοποιήσει μια startup. Παρόλα αυτά, οι πλέον διαδεδομένες είναι οι Επιχειρηματικοί Άγγελοι (Angels Investors) οι οποίοι σύμφωνα με την βιβλιογραφία είναι ιδιώτες επενδυτές που επιθυμούν να επενδύσουν στην επιχείρηση έναντι ενός ανταλλάγματος (πχ. μετοχές) καθώς και τα Επιχειρηματικά Κεφάλαια (Venture Capitals).

Η δεύτερη μορφή χρηματοδότησης που αναφέρθηκε είναι η πλέον δημοφιλέστερη αλλά και η πιο απαιτητική. Αναλυτικότερα, τα κεφάλαια αυτά προέρχονται από επενδυτικά fund (οργανωμένα δίκτυα επενδυτών) τα οποία έχουν πολύ μεγάλη πρόσβαση σε χρηματικούς πόρους και ασχολούνται με επενδύσεις υψηλού ρίσκου (Κιούφης, 2017). Η εμπειρία των διαχειριστών startup έχει δείξει ότι τα fund αυτά πείθονται πολύ δύσκολα αλλά όταν κάποια επιχείρηση καταφέρει να τα πείσει, θα έχει πρόσβαση σε τεράστιο αριθμό κεφαλαίων με την αυστηρή προϋπόθεση της απόλυτης πειθαρχίας στο επιχειρηματικό σχέδιο (business model) και τα χρονοδιαγράμματα με στόχο την κερδοφορία.

Που μπορούν όμως να αναζητήσουν χρηματοδότηση οι startupper; Ένας καλός τρόπος για να προσελκύσουν κεφάλαια οι διαχειριστές των νεοφυών επιχειρήσεων είναι να κάνουν γνωστή την καινοτομία τους στο ευρύ κοινό. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Η δυνατότητα της προβολής κατά κύριο λόγο γίνεται μέσω της συμμετοχής σε διαγωνισμούς που διοργανώνονται από Πανεπιστήμια ή ανεξάρτητους φορείς που σχετίζονται με την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα.

Εμβαθύνοντας, τώρα, περισσότερο στο περιβάλλον των startup οικοσυστημάτων με βάση τα στατιστικά στοιχεία συμπεραίνουμε ότι οι νεοφυείς επιχειρήσεις σε χώρες όπως η ΗΠΑ, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο και Ισραήλ είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένες καθώς έχουν μια πολύ έντονη δραστηριότητα στον επιχειρηματικό χρόνο. Σε ότι αφορά την Ευρώπη με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία (βλέπε βιβλιογραφία) η Γαλλία, Ιταλία και Πορτογαλία βρίσκονται σε ένα πολύ καλό σημείο με την Ισπανία μάλιστα να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα. Η Ελλάδα με βάση την παγκόσμια κατάταξη του 2019 ήταν στην 42η θέση ενώ για το 2020 υποχώρησε κατά δύο θέσεις με τα στοιχεία να δείχνουν ότι το οικοσύστημα των startup επιχειρήσεων στην χώρας μας να βρίσκεται σε ένα στάδιο ωρίμανσης. Με την Πανδημία, ωστόσο, να δημιουργεί προβλήματα και στο οικοσύστημα των νεοφυών επιχειρήσεων δημιουργώντας κλυδωνισμούς στην λειτουργία τους, αποτέλεσμα αυτού ήταν να ανασταλεί ως έναν βαθμό η ανοδική τους πορεία. Μολοταύτα, «γέννησε» και ευκαιρίες ειδικά για τις startup που δραστηριοποιούνται στον χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου, του e-delivery, την εξ΄ αποστάσεως εκπαίδευση, τις υπηρεσίες streaming και ιατρικής τεχνολογίας.

Επανερχόμενος, έτσι, στο ερώτημα που υπάρχει στον τίτλο του άρθρου, τα startup οικοσυστήματα αποτελούν το μέλλον της επιχειρηματικότητας; Η απάντηση για εμένα είναι ναι καθώς οι καινοτομίες που εισάγουν στο Επιχειρείν βασίζονται σε σημαντικό βαθμό στην τεχνολογία η οποία αναπτύσσεται συνεχώς και αποτελεί μέρος της καθημερινότητας του ανθρώπου με τα θετικά και τα αρνητικά της. Ο παραδοσιακός τρόπος λειτουργίας των επιχειρήσεων βρίσκεται στο στάδιο της κάμψης του με την ψηφιακή εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης να είναι εδώ και οι startup επιχειρήσεις είναι μέρος αυτής της αλλαγής. Ωστόσο, μέσα από συνομιλίες που έχω πραγματοποιήσει με μέλη startup επιχειρήσεων η εμπειρία έχει δείξει ότι το μείζον πρόβλημα του οικοσυστήματος στην Ελλάδα είναι η χρηματοδότηση καθώς αρκετές νεοφυείς επιχειρήσεις σταματούν την λειτουργία τους λόγω έλλειψης κεφαλαίων. Πιθανότατα καταλυτικό ρόλο για να βρεθεί λύση στο συγκεκριμένο ζήτημα θα μπορούσε να διαδραματίσει η πολιτεία, με κάποιες πρωτοβουλίες να είναι ήδη σε εξέλιξη (βλέπε: https://www.naftemporiki.gr/finance/story/1795548/g-tsakiris-100-ekat-euro-meso-tis-ellinikis-anaptuksiakis-trapezas-se-neofueis-epixeiriseis).

Επιλογικά, όπως αναφέρει στην εφημερίδα Καθημερινή ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ερευνών StartupBlink, Eli David «σε μία σχετικά μεγάλη χώρα όπως η Ελλάδα, υπάρχουν μόνο δύο βασικά κέντρα ανάπτυξης νεοφυών επιχειρήσεων, η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη». Κατά τον ίδιο χρειάζεται «η είσοδος περισσότερων πόλεων στη διαδικασία ανάπτυξης νεοφυών επιχειρήσεων, γεγονός που θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα του κρατικού μηχανισμού». Αξίζει να σημειωθεί τέλος ότι οι Βιοεπιστήμες, ο Τουρισμός, το Περιβάλλον & Ενέργεια, η Αγροδιατροφή και η Ανάλυση δεδομένων αποτελούν το Top-5 των δημοφιλέστερων κλάδων επιχειρηματικής δραστηριότητας των νεοφυών επιχειρήσεων.

του Κωστούλη Δημήτρη,

Πτυχιούχο Διοίκησης Επιχειρήσεων, Παν/μιο Θεσσαλίας

Βιβλιογραφία

Κιούφης, Β. (2017). Το οικοσύστημα των νεοφυών (startup) επιχειρήσεων στην Ελλάδα: μια εμπειρική έρευνα (Master's thesis, Πανεπιστήμιο Πειραιώς).

Μεγαλώνει το ελληνικό οικοσύστημα των startups. (22 Οκτωβρίου 2021) Ανακτήθηκε από https://www.kathimerini.gr/economy/business/1047129/megalonei-to-elliniko-oikosystima-ton-startups/

Προκλήσεις αλλά και ευκαιρίες για τις startups μετά την πανδημία. (2 Νοεμβρίου 2021). Ανακτήθηκε από https://www.kathimerini.gr/pages/k-epixeirein/561227398/prokliseis-alla-kai-eykairies-gia-tis-startups-meta-tin-pandimia/

Αυτά είναι τα κορυφαία Startup οικοσυστήματα στον κόσμο για το 2020. (25 Οκτωβρίου 2021). Ανακτήθηκε από https://startupper.gr/news/61737/afta-ine-ta-koryfea-startup-ikosystimata-ston-kosmo-gia-to-2020/

Το ελληνικό startup οικοσύστημα... ωριμάζει. (5 Νοεμβρίου 2021). Ανακτήθηκε από https://www.cnn.gr/oikonomia/epixeiriseis/story/200857/to-elliniko-startup-oikosystima-orimazei

Στην 44η θέση διεθνώς το εγχώριο οικοσύστημα νεοφυών επιχειρήσεων. (6 Νοεμβρίου 2021). Ανακτήθηκε από https://www.kathimerini.gr/economy/business/1081111/stin-44i-thesi-diethnos-to-egchorio-oikosystima-neofyon-epicheiriseon/

Τα πνευματικά δικαιώματα των φωτογραφιών ανήκουν στους δημιουργούς τους και την google.

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί και στην ιστοσελίδα του φοιτητικού περιοδικού Νομικός Παλμός με το οποίο συνεργάζεται ο αρθρογράφος.

Γιάννης Αντετοκούνμπο: Ένας αθλητής πρότυπο για τις νέες γενιές!

 

Από τα ξημερώματα της Τετάρτης 21/07/2021 μια ολόκληρη χώρα είναι περήφανη για έναν συμπατριώτη μας, ο οποίο από τα στενά των Σεπολίων της Αθήνας κατάφερε να γίνει πρωταθλητής του NBA και να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομα του στην ιστορία του διασημότερου και για πολλούς καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον πλανήτη. Τίποτα δεν του χαρίστηκε και για να φτάσει σε αυτή την διάκριση πάλεψε με όλη του την δύναμη ενάντια σε κάθε δυσκολία που είχε να αντιμετωπίσει αγωνιστικά αλλά κυρίως εκτός των τεσσάρων γραμμών του παρκέ.

Για όσους παρακολουθούν την πορεία του Γιάννη Αντετοκούνμπο και της οικογένειας του, καταλαβαίνουν από την πρώτη στιγμή ότι οι δυσκολίες και τα προβλήματα υπήρχαν στην ζωή του από πολύ μικρή ηλικία. Αυτός και τα 4 αδέλφια του (ο Θανάσης, ο Κώστας, ο Άλεξ και ο Φράνσις) ως παιδιά γονιών μεταναστών που ήρθαν από την Αφρική στην Ευρώπη για ένα καλύτερο αύριο και μια καλύτερη ζωή, από πολύ μικρή ηλικία συνειδητοποίησαν ότι ο κόσμος που ζούμε δεν είναι ρόδινα πλασμένος και ότι οι δυσκολίες που υπάρχουν στις σύγχρονες κοινωνίες για τους οικονομικά ανίσχυρους είναι πολλές. Μεγαλώνοντας, σε ένα τέτοιο περιβάλλον όπου σε πολλές περιπτώσεις αυτά που για την πλειοψηφία του κόσμου, όπως ένα πιάτο φαγητό θεωρούνται αυτονόητα, για την οικογένεια του Γιάννη ήταν κάτι πολύ σημαντικό! Οι μαρτυρίες των ίδιων των πρωταγωνιστών σε μέσα ενημέρωσης κατά καιρούς επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.

Ενάντια, λοιπόν, σε αυτές τις αντιξοότητες για να φτάσει ο Γιάννης στο υψηλότερο επίπεδο χρειάστηκε να αφιερώσει ατελείωτες ώρες στο γήπεδο και στις προπονήσεις. Δεν γίνεσαι πρωταθλητής NBA από την μια ημέρα στην άλλη ούτε και όλοι μπορούν να κατορθώσουν ένα τέτοιο επίτευγμα. Τα πρώτα δείγματα γραφής του ταλέντου και των σπάνιων σωματικών χαρακτηριστικών του έγιναν γνωστά στα μπασκετικά στέκια την περίοδο που αγωνιζόταν στην Α2 Εθνική κατηγορία για λογαριασμό του Φιλαθλητικού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πλήθος scouters1 από την άλλη άκρη του Ατλαντικού να έρθουν στην Ελλάδα για να παρακολουθήσουν τους αγώνες και τις προπονήσεις της ομάδας του Γιάννη όπως για παράδειγμα ο τότε πρόεδρος των Boston Celtics Danny Ainge.

Το μεγάλο βήμα της μεταπήδησης του στον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ ήταν προ των πυλών και τελικά έλαβε χώρα το Ιούνιο του 2013 με τον Γιάννη να λαμβάνει το διαβατήριο του για να ταξιδέψει στην Αμερική κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή για να συμμετάσχει στο Draft2 του ΝΒΑ. Έτσι, ο Greek Freak3 επιλέχθηκε από τους Milwaukee Bucks στο Νο. 15, μια ομάδα που διαχρονικά δεν αποτελούσε ισχυρή δύναμη στο ΝΒΑ αλλά εκείνο το βράδυ έμελλε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας της!

Η rookie4 χρονιά του Γιάννη στο πρωτάθλημα του NBA ήταν δύσκολη με την ομάδα του να πραγματοποιεί μόνο 15 νίκες σε σύνολο 82 αγώνων στην κανονική διάρκεια αλλά με τον ίδιο ήδη να έχει δείξει κάποια στοιχεία του πλούσιου ταλέντου του. Παρόλα αυτά, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ΝΒΑ έπρεπε να δυναμώσει το σώμα του για να μπορεί να αντιμετωπίζει τα τεράστια κορμιά των αντιπάλων του. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Γιάννης μέσα σε λίγα χρόνια να ψιλώσει κατά 5 εκατοστά και να αποκτήσει περίπου 20 κιλά σε μυϊκή μάζα. Από την δεύτερη κιόλας χρονιά ήταν φανερό πως είχε ενεργό ρόλο στο rotation της ομάδας του, βελτιώνοντας συνεχώς τις εμφανίσεις και τα προσωπικά του νούμερα σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες. Η επιβράβευση της σκληρής δουλειάς του ήταν να ανακηρυχτεί ο πιο βελτιωμένος παίκτης της λίγκας, να συμμετάσχει σε 5 All-Star Game, να αποτελεί κάθε χρόνο αναπόσπαστο μέρος των τριών καλύτερων πεντάδων της λίγκας, με αποκορύφωμα φυσικά την back to back κατάκτηση του MVP της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος αλλά και να λάβει το βραβείο του καλύτερου αμυντικού το 2020. Με αυτόν τον τρόπο αφενός συνέδεσε το όνομα του με θρύλους του αθλήματος όπως ο Michael Jordan και αφετέρου εκπλήρωσε την πρόκληση που του είχε θέσει ο Kobe Bryant η οποία αφορούσε την κατάκτηση του βραβείου MVP.

Μολοταύτα, ο μεγάλος στόχος του Γιάννη ήταν πάντοτε το δαχτυλίδι του NBA και όπως άλλωστε είχε δηλώσει το 2020 όταν παρέλαβε το 2ο βραβείο του MVP «μην με λέτε MVP μέχρι να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα». Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες το 2019 όπου αποκλείστηκε στους τελικούς περιφέρειας και το 2020 που αποκλείστηκε στα ημιτελικά περιφέρειας, η κριτική προς το πρόσωπο του ήταν έντονη και σε πολλές περιπτώσεις ιδιαίτερα κακοπροαίρετη και αισχρή ειδικά στα κοινωνικά δίκτυα στην Ελλάδα όπου αυτά που γράφονταν ήταν απαράδεκτα και σε κάποιες περιπτώσεις άκρως ρατσιστικά!! Ωστόσο, η πλειοψηφία του κόσμου πάντοτε ήταν αδιαμφισβήτητα στο πλευρό του Γιάννη και όλοι εμείς οι υγιώς σκεπτόμενοι στηρίξαμε και εξακολουθούμε να στηρίζουμε τις προσπάθειες του Έλληνα πρωταθλητή και κυρίως θαυμάζουμε και έχουμε ως πρότυπο την σεμνότητα και τον αδαμάντινο χαρακτήρα αυτού του παιδιού.

Παρά, λοιπόν, τις δύο αυτές αποτυχίες και παρά τις απόψεις των αναλυτών και των φιλάθλων ότι ο Γιάννης για να πάρει πρωτάθλημα έπρεπε να φύγει από τους Bucks και να πάει σε μια άλλη καλύτερη ομάδα που θα αποτελείται από πλειάδα άλλων superstars, εκείνος αποφάσισε να επιλέξει τον δύσκολο δρόμο, ανανεώνοντας πρόωρα το Δεκέμβριο του 2020 την συνεργασία του με τους Bucks για άλλα 5 χρόνια λαμβάνοντας το ακριβότερο συμβόλαιο στην ιστορία του ΝΒΑ. Ο ίδιος σε δηλώσεις του με αφορμή την υπογραφή του νέου συμβολαίου του είχε πει μεταφορικά «ότι όταν βλέπει έναν τοίχο μπροστά του δεν προτιμάει να πηγαίνει από δίπλα για να περάσει αλλά επιλέγει να περάσει μέσα από αυτόν».

Εν τέλει, ο Γιάννης δικαιώθηκε για την επιλογή του, πηγαίνοντας κόντρα σε όλα και σε όλους οι οποίοι έλεγαν ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο επίπεδο των playoffs, ότι δεν είναι αποτελεσματικός στις βολές-σουτ και ότι δεν μπορεί να ηγηθεί της ομάδας του. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους, με την βοήθεια και των συμπαικτών του, σε 21 παιχνίδια στα playoffs του ΝΒΑ σημείωσε τον εξωπραγματικό μέσο όρο πόντων της τάξεως του 35,2% ενώ στο πλέον καθοριστικό παιχνίδι της σειράς των τελικών κατέγραψε 50 πόντους, 14 ριμπάουντ και 5 τάπες με 17/19 εύστοχες βολές έχοντας επιστρέψει σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τραυματισμό που οποιονδήποτε άλλο παίκτη θα τον είχε θέσει εκτός αγωνιστικής δράσης για έναν περίπου χρόνο. Με αυτόν τον τρόπο έδωσε εκκωφαντική απάντηση σε όσους έλεγαν ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα κρίσιμα και ότι δεν ξέρει να σουτάρει, κατακτώντας τον τίτλο και προκαλώντας μια φρενίτιδα χαράς σε όλη την Ελλάδα την οποία ποτέ δεν ξεχνά και με κάθε ευκαιρία την διαφημίζει σε όλο τον πλανήτη!!

Ο Γιάννης είναι πανάξια πρωταθλητής NBA και βρίσκεται μέσα στις καρδιές μας, με την ευχή ότι κάποια στιγμή με ηγέτη αυτών και συνοδοιπόρους τα αδέρφια του θα μπορέσουμε να πετύχουμε κάποια εθνική διάκριση και με την Εθνική Ομάδα Μπάσκετ μετά από πολλά χρόνια. Αδιαμφισβήτητα, η κοινωνία μας χρειάζεται περισσότερους ανθρώπους σαν τον Γιάννη γιατί αυτά που πρεσβεύει η προσωπικότητα του πρέπει να αποτελούν πρότυπο για τα νέα παιδιά αν θέλουμε να ελπίζουμε ότι τούτος ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος και δικαιότερος. Ο Γιάννης παρά τα εκατομμύρια τα οποία παίρνει παραμένει ταπεινός, σεμνός και δεν ξεχνάει ούτε από πού ξεκίνησε, ούτε ποιοι των βοήθησαν αλλά ούτε και εκείνους που του γύρισαν την πλάτη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αγαπάει την χώρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε, βοηθώντας τους συνανθρώπους του που το έχουν ανάγκη, όπως έπραξε στις πρόσφατες πυρκαγιές προσφέροντας δωμάτια και το 50% των εσόδων από τις πωλήσεις του e-shop που διαχειρίζεται μαζί με τα αδέρφια του, χωρίς να επιζητά την αυτοπροβολή και αυτό κατ΄εμε αποτελεί μεγαλείο ψυχής και χαρακτηριστικό μιας σπουδαίας προσωπικότητας.

Σημειώσεις:

1) Scouters χαρακτηρίζονται οι ανιχνευτές ταλέντων σε όλο τον πλανήτη οι οποίοι αξιολογούν τις προοπτικές και το ταλέντο των νέων αθλητών.

2) Draft είναι ένας θεσμός του NBA ο οποίος γίνεται κάθε χρόνο και κατά την διάρκεια του οποίου οι ομάδες επιλέγουν νέους ταλαντούχους παίκτες κατά σειρά με βάση μια συγκεκριμένη ιεραρχία.

3) Greek Freak σημαίνει σε ελεύθερη μετάφραση το ελληνικό φρικιό και αποτελεί υποκοριστική ονομασία που δόθηκε στον Γιάννη Αντεντοκούνμπο λόγω του κυριαρχικού μπάσκετ που παίζει κοντά στο καλάθι.

4) Rookie χρονιά είναι η πρώτη χρονιά ενός νεοφερμένου παίκτη στο μαγικό κόσμο του NBA.

Πηγές: tanea.gr / eurohoops.net / iefimerida.gr / athensvoice.gr
Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την ιστοσελίδα του φοιτητικού περιοδικού Νομικός Παλμός.

Book Review: Η Σκιά του Ανέμου

«Μπήκα μέσα στο βιβλιοπωλείο και ανέπνευσα εκείνο το άρωμα χαρτιού και μαγείας που, περιέργως, κανένας ποτέ δεν σκέφτηκε να εμφιαλώσει»

Carlos Ruiz Zafón (1964-2020)

Πριν από έναν περίπου χρόνο καθώς έψαχνα σε ομάδες βιβλιόφιλων στα social media κριτικές για βιβλία που κυκλοφορούν στην αγορά, τυχαία διάβασα το παραπάνω απόφθεγμα του Ισπανού μυθιστοριογράφου Carlos Ruiz Zafón. Από την πρώτη στιγμή που διάβασα το εν λόγω απόφθεγμα ο συγγραφέας κέντρισε το λογοτεχνικό μου ενδιαφέρον. Έτσι, άρχισα να αναζητήσω στο διαδίκτυο περισσότερες πληροφορίες για το λογοτεχνικό του έργο καθώς και για κριτικές που αφορούσαν τα βιβλία του. Κατά γενική ομολογία όλες οι κριτικές που διάβασα ήταν εξαιρετικές κάτι που μου έδωσε το τελικό έναυσμα ώστε να διαβάσω ένα βιβλίο του.

Το βιβλίο αυτό ήταν η «Η Σκιά του Ανέμου» το οποίο αποτελεί το πρώτο μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε από την σειρά το «Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων». Στην Ελλάδα η πιο πρόσφατη έκδοση του έγινε στις 8 Νοεμβρίου 2012 από τις Εκδόσεις Ψυχογιός ενώ παλαιότερα είχε εκδοθεί και από τις Εκδόσεις Λιβάνη. Ο χώρος και ο χρόνος στα οποία λαμβάνει χώρα η πλοκή του βιβλίου είναι η Ισπανία των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα, με την ιστορική πόλη της Βαρκελώνης να βρίσκεται στο επίκεντρο του συγγραφέα. Όταν, λοιπόν, ο πατέρας του βασικού πρωταγωνιστή του βιβλίου, αποφασίζει να δείξει στον 13χρονο γιο του Ντανιέλ Σεμπέρε μια βιβλιοθήκη με την ονομασία το Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων ένα «κουβάρι» απρόβλεπτων γεγονότων ξετυλίγεται και μια άγνωστη ιστορία έρωτα από το παρελθόν έρχεται στο προσκήνιο. Αφορμή για αυτό θα είναι ένα βιβλίο που ο μικρός πρωταγωνιστής θα διαλέξει να διαβάσει. Το εν λόγω βιβλίο που είναι προϊόν μυθοπλασίας, μέσω του οποίου ο Zafón εμπνεύστηκε το τίτλο του μυθιστορήματος του, το είχε γράψει ένας άγνωστος συγγραφέας με την ονομασία Χουλιάν Καράξ. Έτσι, σύμφωνα και με την περιγραφή στο οπισθόφυλλο μέρος του βιβλίου αυτό που ξεκίνησε από τον μικρό Ντανιέλ ως μια λογοτεχνική περιπέτεια θα εξελιχθεί σε έναν αγώνα ώστε να ανακαλυφθεί η αλήθεια πίσω από την πολυτάραχη ζωή και τον θάνατο του Χουλιάν Καράξ.

Οι κριτικές που είχα διαβάσει για το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν πολύ ενθαρρυντικές και πράγματι μελετώντας το άρχισα να συνειδητοποιώ γιατί το αναγνωστικό κοινό έχει σε μεγάλη εκτίμηση το συγγραφικό έργο του Zafón. Συνδυάζοντας τον απλό κατανοητό λόγο με πλήθος εκφραστικών μέσων η γραφή του Ισπανού μυθιστοριογράφου, για τον οποίο γίνεται λόγος στην παρούσα βιβλιοκριτική, ήταν κάτι το μοναδικό. Ως λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας, που κύριος άξονας των βιβλίων του είδους αυτού, είναι η εξιχνίαση ενός εγκλήματος το να διαβάσω μετά από αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ένα μυθιστόρημα γενικού περιεχομένου μου δημιούργησε την σκέψη ότι μπορεί να βαριόμουν ή να με κούραζε η πλοκή. Τελικά, τίποτα από τα δύο δεν συνέβη καθώς και στον τομέα της πλοκής ο Zafón καταφέρνει να αλληλεπιδρά με αξιοθαύμαστη συγγραφική μαεστρία την περιπέτεια, με τον έρωτα, τον αθώο ρομαντισμό της τότε εποχής, την ιστορική αναδρομή στα δύσκολα χρόνια του εμφυλίου της Ισπανίας και της μετέπειτα δικτατορίας. Το μόνο αρνητικό που θα μπορούσα να επισημάνω είναι ότι σε κάποια σημεία του βιβλίου ο συγγραφέας υπερβάλλει όταν πραγματοποιεί συχνές αναφορές σε φανταστικά και μεταφυσικά γεγονότα.

Εν κατακλείδι, η «Η Σκιά του Ανέμου» είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο το οποίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Μια άποψη που επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι το εν λόγω βιβλίο όταν δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2001 έγινε best seller και χαρακτηρίστηκε ως λογοτεχνικό φαινόμενο. Επομένως, θεωρώ πως σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα βιβλία που έχει συγγράψει, δίκαια ο Zafón κατατάσσεται σε έναν από τους κορυφαίους Ισπανούς μυθιστοριογράφους στην λογοτεχνική ιστορία της Ιβηρικής χερσονήσου. Δυστυχώς, ο σπουδαίος αυτός συγγραφέας πλέον δεν βρίσκεται στην ζωή καθώς πριν από λίγους μήνες απεβίωσε αλλά το σίγουρο είναι ότι τα λογοτεχνικά του έργα θα μνημονεύονται και θα ψυχαγωγούν τους ανθρώπους για πολλά ακόμα χρόνια.

Μερικά λόγια για τον συγγραφέα

Ο Carlos Ruiz Zafón (1964-2020) αποτέλεσε έναν από τους πιο δημοφιλείς και καταξιωμένους συγγραφείς στον πλανήτη. Τόπος γέννησης του ήταν η Βαρκελώνη της Ισπανίας ενώ το 1993 ξεκίνησε την λογοτεχνική του σταδιοδρομία με το εφηβικό μυθιστόρημα «Ο Πρίγκιπας της Ομίχλης» το οποίο βραβεύτηκε με το Βραβείο Edebe. Έχοντας γράψει αρκετά εφηβικά μυθιστορήματα το 2001 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα το οποίο απευθύνονταν σε ενήλικους. Το εν λόγω βιβλίο ήταν «Η Σκιά του Ανέμου», το οποίο αποτελεί και το θέμα αυτής της βιβλιοκριτικής. Το βιβλίο κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Επίσης, εν Ελλάδι άλλα βιβλία που κυκλοφορούν είναι «Ο Λαβύρινθος των Πνευμάτων: Τόμος Ι & ΙΙ», καθώς και τα «Ο Αιχμάλωτος του Ουρανού», «Μαρίνα» και «Το Παιχνίδι του Αγγέλου» από τις ίδιες Εκδόσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο συγγραφέας έχει τιμηθεί με πλειάδα βραβείων ενώ έχουν πουληθεί πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα των βιβλίων του. Τέλος, μετά από 2,5 χρόνια μάχης με τον καρκίνο ο Carlos Ruiz Zafón πέθανε στις 19 Ιουνίου 2020.

Περισσότερα για το λογοτεχνικό έργο του συγγραφέα μπορείτε να διαβάσετε στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.carlosruizzafon.co.uk/

Αναδημοσίευση βιβλιοκριτικής από την ιστοσελίδα του φοιτητικού περιοδικού Νομικός Παλμός.

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στον Εκδοτικό Οίκο και την Google.

Stephen Hawking: Μιλώντας για έναν από τους κορυφαίους επιστήμονες της νεότερης ιστορίας

Με αφορμή την συμπλήρωση 79 χρόνων από την γέννηση του σπουδαίου θεωρικού φυσικού Stephen Hawking, θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας μια σύντομο αναδρομή στην ζωή και στα πεπραγμένα αυτής της ξεχωριστής προσωπικότητας της Επιστήμης. Ήταν 8 Ιανουαρίου του 1942 όταν ο Stephen Hawking είδε για πρώτη φορά το φως του ήλιου. Γεννημένος στην Οξφόρδη της Αγγλίας, γρήγορα άρχισε να ενδιαφέρεται έντονα για τις Θετικές Επιστήμες με αποτέλεσμα τον Οκτώβριο του 1959 μέσω υποτροφίας να ξεκινήσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Οι προβληματισμοί του για τον τρόπο λειτουργίας του σύμπαντος κέντριζαν το ενδιαφέρον του και η αδιάκοπη μελέτη του για αυτό είχε ως αποτέλεσμα να λάβει πολλές διακρίσεις και να γίνει ιδιαίτερα γνωστός για τις θεωρίες του. Ωστόσο, στη ηλικία των 21 ετών οι γιατροί διέγνωσαν πως έπασχε από μια σπάνια ασθένεια των νεύρων με την ονομασία «Νόσος Λου Γκέρινγκ», με τους γιατρούς να του δίνουν 2-3 χρόνια ζωής. Παρόλα αυτά, παρά το αρχικό σοκ και την κατάθλιψη εκείνος δεν το έβαλε κάτω, διαψεύδοντας τις προβλέψεις. Έτσι, λοιπόν, συνέχισε τις σπουδές του, πραγματοποιώντας μάλιστα μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές. Συγκεκριμένα, ο τίτλος της διατριβής του ήταν "Properties of Expanding Universes" (Οι Ιδιότητες των διαστελλόμενων συμπάντων), την οποία ζήτησε από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ να είναι ανοικτή σε πρόσβαση από όλο τον κόσμο καθώς όπως έλεγε «Ο καθένας οπουδήποτε στον κόσμο θα πρέπει να έχει ελεύθερη και απεριόριστη πρόσβαση όχι μόνο στην έρευνά μου, αλλά επίσης στην έρευνα κάθε μεγάλου και διερευνητικού νου σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης κατανόησης».

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονταν στο συνταίριασμα δύο ακρογωνιαίων λίθων της Φυσικής, δηλαδή την θεωρία του Einstein περί σχετικότητας και της κβαντικής θεωρίας. Με την μελέτη του σύμπαντος, ωστόσο, να είναι το πραγματικά μεγάλο μυστήριο που ήθελε να αποκωδικοποίηση. Το 1979 οι κόποι του ιδιοφυούς Hawking επιβραβεύτηκαν καθώς κατέλαβε την Λουκασιανή Έδρα Μαθηματικών στο τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Θετικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. Αποκορύφωμα αυτής της εξαιρετική ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας ήταν να εκδοθεί το βιβλίο του με τίτλο «Το Χρονικό του Χρόνου», το οποίο κυκλοφόρησε το 1988, κάνοντας μια τεράστια εισπρακτική επιτυχία καθώς πουλήθηκαν περισσότερα από 12 εκατ. αντίτυπα ανά τον κόσμο. Δυστυχώς, όμως, παράλληλα με την ακαδημαϊκή και επιστημονική του καταξίωση χρόνο με τον χρόνο η ασθένεια του εξελίσσονταν. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να παραλύσουν οι κινητικοί του μύες και εν συνεχεία οι μύες του προσώπου, κάτι το οποίο τον ανάγκασε το 1985 σε ηλικία 45 ετών να προβεί σε επέμβαση τραχειοτομής. Έτσι, για το υπόλοιπο της ζωής του αφενός θα μετακινούνταν με αναπηρικό όχημα και αφετέρου δεν θα μπορούσε να μιλήσει ενώ ως μέσο επικοινωνίας θα χρησιμοποιούσε ένα εξειδικευμένο τεχνολογικά σύστημα παραγωγής τεχνικής ομιλίας. Σε ότι αφορά την προσωπική του ζωή παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε τρία παιδιά ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η ζωή του γυρίστηκε σε ταινία η οποία προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 2014 με τίτλο «Η Θεωρία του Παντός».

Ολοκληρώνοντας, λοιπόν, αυτή την σύντομη αναδρομή στην ζωή του Stephen Hawking πολλά είναι τα διδάγματα τα οποία μπορούμε να αποκομίσουμε. Το έργο και η προσφορά του στην επιστημονική σκέψη σαφώς δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Αυτό, όμως, που κυρίως οφείλουμε να έχουμε ως οδηγό στην ζωή μας είναι η επιμονή και η πίστη που είχε ο Hawking στις ικανότητες του, με αποτέλεσμα να πετύχει σπουδαία κατορθώματα παρά την ασθένεια του.

Πηγές: news247.gr & gr.euronews.com/

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

 

Home Alone: Κάτι παραπάνω από μια Χριστουγεννιάτικη ταινία

Από τα παιδικά μου χρόνια, θυμάμαι σαν χθες την πρώτη φορά που παρακολούθησα το Home Alone. Ήταν βράδυ Παραμονής Χριστουγέννων και καθώς έκανα ζάπινγκ για να δω τι έχει η τηλεόραση, έτυχε να πέσω πάνω στην ταινία αυτή. Αποτέλεσμα αυτού να παρακολουθήσω μια κωμωδία που κάθε παιδί της ηλικίας μου τότε θα λάτρευε.

Το Home Alone, λοιπόν, που προβλήθηκε το 1990 και το οποίο είδα για πρώτη φορά πριν από τουλάχιστον μια δεκαετία, συνεχίζει να κάνει τα Χριστούγεννα όλων των μικρών παιδιών πιο όμορφα και διασκεδαστικά. Είναι τέτοια η απήχηση της ταινίας που όσες φορές και να την δεις, πραγματικά γελάς σαν να την βλέπεις πρώτη φορά! Οι περιπέτειες του μικρού Κέβιν, τον οποίο ξεχνάει η οικογένεια του στο σπίτι φεύγοντας για διακοπές στη Γαλλία, δίνουν το έναυσμα για μια αστείρευτη ταινία γέλιου στην οποία ο μικρός μας ήρωας βάζει πολλά εμπόδια τους «Υγρούς Ληστές», Χάρι και Μαρβ.

Δεν θα ήθελα να αναφερθώ περισσότερο στην πλοκή της ταινίας καθώς πιστεύω ότι είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο αλλά εκεί που θα ήθελα να σταθώ είναι στην εξαιρετική σκηνοθετική-σεναριογραφική δουλειά της ταινίας. Δηλαδή, η παραγωγή με έναν μοναδικό τρόπο καταφέρνει να συνδυάσει το χιούμορ, σε σημείο που να σε πονάει η κοιλιά σου από τα γέλια, με την αξία της οικογένειας και ειδικότερα την μοναδική σχέση αγάπης που έχουν τα παιδιά με τους γονείς τους.

Αυτός ήταν, λοιπόν, κατά την γνώμη μου και ο λόγος που η ταινία έφτασε σε σημείο να πραγματοποιήσει συνολικά κέρδη 300 εκ. δολαρίων περίπου, παραμένοντας στο Τop 10 των εισπράξεων μέχρι τον Ιούνιο του 1991, όντας στην πρώτη θέση για 12 εβδομάδες. Με αποτέλεσμα η τηλεοπτική αυτή επιτυχία να μετουσιωθεί σε άλλες 4 ταινίες, 3 video games, 2 επιτραπέζια, 1 μυθιστόρημα, αλλά και μια ολόκληρη σειρά παιδικών παιχνιδιών. Μέχρι και στο βιβλίο Guinness έφτασε να μπει η ταινία καθώς ως το 2017 κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ ως η μεγαλύτερη εισπρακτική κωμωδία της Αμερικής. Όσον αφορά τον μικρό μας πρωταγωνιστή που έπαιζε τον ρόλο του Κέβιν Μακάλιστερ, η ταινία αυτή έμελλε να γίνει σταθμός στην καριέρα του καθώς έγινε το παιδί-θαύμα της μεγάλης οθόνης!

Προσωπικά, για εμένα το Home Alone είναι η καλύτερη και πιο διασκεδαστική κωμωδία που έχω δει μέχρι στιγμής στην ζωή μου. Βλέποντας την ταινία αυτή ως παιδί για πρώτη φορά, έδωσα μια νέα διάσταση στα Χριστούγεννα πιο χαρούμενη και συνάμα φωτεινή. Αρκεί, βέβαια, όλα τα παιδιά, με τις νουθεσίες και των γονιών τους, να έχουν κατά νου ότι οι σκηνές που εκτυλίσσονται σε όλα τα Home Alone είναι μυθοπλασία καθώς στην πραγματική ζωή τα «δεινά» που πέρασαν ο Χάρι και ο Μαρβ έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου.

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Σας αρέσει το βιβλίο; Αν ναι, τότε ρίξτε μια ματιά στις βιβλιοπροτάσεις μας!

Τα σχολεία άνοιξαν και ως εκ του οι καλοκαιρινές διακοπές έφτασαν και φέτος στο τέλος τους. Σε ένα καλοκαίρι πολύ περίεργο λόγω της κατάστασης που προκάλεσε η πανδημία του Covid-19, τα βιβλία ήταν εδώ για να μας κάνουν και φέτος παρέα στα καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα.

Εμείς στο Sciencart για άλλο ένα καλοκαίρι αφιερώσαμε πολύ από τον ελεύθερο μας χρόνο στην ανάγνωση και για αυτό σκεφτήκαμε να σας προτείνουμε μερικούς τίτλους βιβλίων που μας άρεσαν και πιστεύουμε ότι αξίζει να διαβάσετε. Έτσι, λοιπόν, τα επιστημονικά μέλη της ομάδας μας, σας προτείνουν: 

Κοινωνικά Βιβλία

• Harper Lee- Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια, Εκδόσεις BELL
• Madeline Miller- Το τραγούδι του Αχιλλέα, Εκδόσεις Διόπτρα 
• Knut Hamsun- Η πείνα, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Βιβλία Αστυνομικής Λογοτεχνίας

• Jo Nesbo- Νέμεσις, Εκδόσεις Μεταίχμιο
• Ian Rankin- Οι Αναστημένοι, Εκδόσεις Μεταίχμιο
• Sophie Hannah- Έγκλημα με υπογραφή, Εκδόσεις Διόπτρα

Εδώ, να σημειώσουμε ότι επιλέξαμε να σας προτείνουμε Κοινωνικά και Αστυνομικά βιβλία καθώς είναι δύο αρκετά γενικές κατηγορίες, οι οποίες προσελκύουν πληθώρα αναγνωστών και είναι αρεστές από την πλειοψηφία του κοινού.

Σας ευχόμαστε να έχετε μια καλή και εποικοδομητική νέα χρονιά με κάθε επιτυχία σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο καθώς και με υγεία πάνω από όλα!! Αν αποφασίσετε να διαβάσετε τα βιβλία που σας προτείνουμε, θα χαρούμε πολύ να μας στείλετε τις κριτικές σας.

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Book Review: Νέμεσις (Jo Nesbo)

Αδιαμφισβήτητα, ο διάσημος συγγραφέας βιβλίων Jo Nesbo έχει αφήσει το αποτύπωμα του όσον αφορά την Αστυνομική Λογοτεχνία. Μεταξύ άλλων, ένα από τα βιβλία του που έχει χαρακτηριστεί ότι είναι από τα καλύτερα που έχει γράψει είναι η «Νέμεσις».

Έτσι, λοιπόν, διαβάσαμε το βιβλίο και έχουμε μείνει εντυπωσιασμένοι από το στυλ γραφής του Nesbo. Χρονολογικά, η «Νέμεσις» είναι το τέταρτο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνιστή τον ιδιόρρυθμο Νορβηγό επιθεωρητή Χάρι Χόλε. Το σκηνικό που έχει δημιουργήσει ο συγγραφέας θυμίζει ταινία του Hollywood και άξιο αναφοράς είναι ότι όλοι οι πρωταγωνιστές έχουν κάποια προσωπική ιστορία από το παρελθόν που έμμεσα ή άμεσα επηρεάζει την υπόθεση. Επίσης, η ταχύτητα που εκτυλίσσονται τα γεγονότα είναι τόσο γρήγορη που δεν θέλεις να σταματήσεις να διαβάζεις το βιβλίο. Εδώ φαίνεται πως ο συγγραφέας έχει εξελίξει και ωριμάσει την γραφή του σε σχέση με τα πρώτα του βιβλία καθώς όποιος έχει διαβάσει το πρώτο του βιβλίο «Νυχτερίδα» σίγουρα θα κατανοήσει τις διαφορές που υπάρχουν στην γραφή.

Αυτό, όμως, που κάνει την «Νέμεσις» να ξεχωρίζει είναι ο συνδυασμός επιστημονικών στοιχείων και μυθοπλασίας. Συγκεκριμένα, υπάρχουν παράγραφοι καθώς και ολόκληρα κεφάλαια στα οποία ο συγγραφέας μέσα από τους χαρακτήρες του βιβλίου θίγει θέματα που άπτονται της Επιστήμης. Για παράδειγμα, σε κάποιο σημείο του βιβλίου κάνει αναφορά στον όρο Ναρκισσισμός, τον οποίο αναπτύσσει πολύ σωστά και τεκμηριωμένα. Προσωπικά δεν θυμάμαι να έχω συναντήσει κάτι παρόμοιο σε άλλα αστυνομικά μυθιστορήματα, με εξαίρεση τα βιβλία του Arthur Conan Doyle. Επιπρόσθετα, φαίνεται έντονα και το προσωπικό στοιχείο, κάτι το οποίο συνηθίζει να κάνει γενικά ο εν λόγω συγγραφέας. Δηλαδή, όπως ο ίδιος έχει πει σε συνέντευξη του, να προσθέτει στα βιβλία του πράγματα τα οποία υπάρχουν και στην προσωπική του ζωή (π.χ. ο δρόμος στον οποίο εκτυλίσσεται ένα μέρος των γεγονότων, στην πραγματικότητα είναι ο δρόμος στον οποίο βρίσκεται η διεύθυνση της κατοικίας του).

Σε γενικές γραμμές είναι φανερό πως πριν γράψει το βιβλίο έχει κάνει μια πολύ αναλυτική και εμπεριστατωμένη προεργασία ώστε το αποτέλεσμα να είναι εντυπωσιακό. Καλό θα ήταν ο αναγνώστης, να διαβάσει με την σειρά που έχουν εκδοθεί τα βιβλία για να έχει μια ομαλή ροή όσον αφορά την σύνδεση των γεγονότων που λαμβάνουν χώρα από το ένα βιβλίο στο άλλο. Τελειώνοντας, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι διαφωνούμε με την αρνητική αναφορά που κάνει προς το τέλος του βιβλίου για την θρησκεία. Κατά την γνώμη μας προσεγγίζει το συγκεκριμένο θέμα με τελείως λάθος τρόπο!! Ωστόσο, αυτό είναι μια άλλη κουβέντα η οποία είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε book review και η παρούσα κριτική δεν αποτελεί το κατάλληλο μέρος για να αναλυθεί.

*Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στον συγγραφέα και τον Εκδοτικό Οίκο.

Εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση στα ΑΕΙ: Κριτική Ανάλυση

Η πανδημία του Covid-19 επηρέασε σχεδόν όλους τους τομείς της ζωής των ανθρώπων. Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος ήταν να αλλάξει, σε άλλους περισσότερο και σε άλλους λιγότερο, ο καθημερινός τρόπος ζωής μας. Επομένως, και η εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να μην επηρεαστεί από όλη αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση. Σκοπός του κειμένου αυτού είναι να αναλύσει εμπειρικά το πώς ανταποκρίθηκαν τα Πανεπιστήμια στην πρόκληση της εξ΄ αποστάσεως διδασκαλίας και εξέτασης.

Αρχικά, όσον αφορά την εξ’ αποστάσεως διδασκαλία οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι τα Πανεπιστήμια ανταποκρίθηκαν πολύ γρήγορα στα νέα δεδομένα. Έτσι, οι φοιτητές δεν αντιμετώπισαν το πρόβλημα της μεγάλης αποχής από τα μαθήματα, σε αντίθεση με τους μαθητές στην Πρωτοβάθμια και ιδιαίτερα την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας το 96,35% των μαθημάτων που αφορούσαν προπτυχιακά προγράμματα σπουδών πραγματοποιήθηκαν μέσω σύγχρονης εξ αποστάσεως διδασκαλίας. Το υπόλοιπο 3,65% που δεν παραδόθηκαν εξ’ αποστάσεως ήταν μαθήματα εργαστηριακού ή κλινικού χαρακτήρα, στα οποία η διδασκαλία τους άρχισε στις 25 Μαΐου. Εκ του αποτελέσματος φαίνεται πως διαδικτυακές πλατφόρμες όπως το Ms-Teams και το Webex βοήθησαν αποτελεσματικά στο εγχείρημα της εξ’ αποστάσεως διδασκαλίας. Βέβαια, στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι ορισμένα μαθήματα τα οποία από την φύση τους έχουν πρακτικό περιεχόμενο και διεξήχθησαν εξ’ αποστάσεως ήταν πολύ πιο δύσκολο να διδαχθούν μέσω του διαδικτύου σε σχέση με δια ζώσης. Για αυτό τον λόγο, είναι σημαντικό να συγχαρούμε τους διδάσκοντες για την προσπάθεια που κατέβαλαν να οργανώσουν την ύλη με τέτοιο τρόπο ώστε η διδασκαλία να γίνεται όσο πιο αποδοτικά. Αντίθετα, σε μαθήματα θεωρητικής φύσεως δεν παρατηρήθηκαν ιδιαίτερα προβλήματα. 

Ωστόσο, σε ότι αφορά την εξ’ αποστάσεως εξέταση τα προβλήματα που παρατηρήθηκαν ήταν πολλά και τα Πανεπιστήμια δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στο έπακρο στις ανάγκες αυτού του τρόπου εξέτασης. Αδιαμφισβήτητα με βάση τον υλικοτεχνικό και πληροφοριακό εξοπλισμό που είχαν στην διάθεση τους πραγματοποίησαν φιλότιμες προσπάθειες αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό! Υπάρχουν χαρακτηριστικά παραδείγματα φοιτητών στους οποίους η πλατφόρμα eclass, η οποία ήταν ένα από τα διαθέσιμα εργαλεία εξ’ αποστάσεως εξέτασης λόγω της υπερφόρτωσης των server, είχε ως αποτέλεσμα την μη δυνατότητα των φοιτητών να εισέλθουν σε αυτή για να εξεταστούν. Άλλα περιστατικά που παρατηρήθηκαν ήταν φοιτητές που ενώ εξετάζονταν μέσω eclass το σύστημα τους "πετούσε" εκτός εξέτασης στα ξαφνικά! Σημειωτέον, αναφερόμαστε κυρίως στα προβλήματα που υπήρξαν στην εξέταση μέσω του εργαλείου του eclass καθώς η πλειοψηφία των διδασκόντων επέλεξαν κατά κύριο λόγο αυτό το εργαλείο για να διεξάγουν τις εξετάσεις των μαθημάτων τους. Φοιτητές του ΔΙΠΑΕ σε τοποθέτηση τους αναφέρουν ότι η βασική παράμετρος του τεχνικού προβλήματος δικτύου δεν ελήφθη σοβαρά υπόψη με συνέπεια φοιτητές/τριες που αντιμετώπισαν προβλήματα σύνδεσης να αποκλείονται από τις εξετάσεις (στις πηγές μπορείτε να βρείτε το link του άρθρου οπου υπάρχει ολόκληρη η τοποθέτηση). Άλλοι διαθέσιμοι τρόποι ήταν η προφορική εξέταση μέσω πλατφόρμας τύπου Ms-Teams, η εξέταση μέσω Ms-Forms το οποίο λειτουργεί όπως το ευρέως γνωστό google forms και τέλος η απαλλακτική εργασία εξαμήνου.

Εν κατακλείδι, παρά τα σαφώς επιτυχή αποτελέσματα της εξ’ αποστάσεως διδασκαλίας, όσον αφορά την εξ’ αποστάσεως εξέταση θα λέγαμε πως η πειραματική αυτή διαδικασία δεν πέτυχε στο έπακρο τον σκοπό της καθώς τα προβλήματα ήταν πολλά. Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί η ευθύνη του κράτους το οποίο δεν διέθεσε τους απαραίτητους πόρους ώστε να αναβαθμιστούν οι server των Πανεπιστημίων για να μην έχουμε φαινόμενα όπως το να "πέφτει" το σύστημα κατά την διάρκεια της εξέτασης. Ευχόμαστε να μην υπάρξει δεύτερο κύμα ώστε σταδιακά οι Καθηγητές και οι φοιτητές να επιστρέψουν στα προ Covid-19 δεδομένα. Βέβαια, η εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση καλώς ή κακώς όπως δείχνουν τα πράγματα ήρθε για να μείνει. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να χρησιμοποιείται με σύνεση και μεθοδικότητα από όλους τους εμπλεκόμενους.

Σημείωση: Ο αρθρογράφος ως φοιτητής Διοίκησης Επιχειρήσεων του Παν/μιου Θεσσαλίας, εκτός από τις πηγές που χρησιμοποίησε, εξέφρασε παραπάνω τις προσωπικές του εμπειρίες σχετικά με την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση όπως αυτός και οι συμφοιτητές του, την βίωσαν.

Πηγές: Αρίστευσε η τηλεκπαίδευση στα ΑΕΙ (2020, Ιούλιος 22). Ανακτήθηκε από https://www.kathimerini.gr/1081660/article/epikairothta/ellada/aristeyse-h-thlekpaideysh-sta-aei

ΔΙΠΑΕ: Σοβαρά προβλήματα στις εξ αποστάσεως εξετάσεις καταγγέλλουν φοιτητές (2020, Ιούλιος 22). Ανακτήθηκε από https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/325941_dipae-sobara-problimata-stis-ex-apostaseos-exetaseis-kataggeloyn-foitites

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Bob Ross: Ο τηλεζωγράφος που ομόρφαινε τα μεσημέρια μας!

Σαν σήμερα το μακρινό 1995 σε ηλικία 53 ετών απεβίωσε ο Bob Ross, ένας χαρισματικός ζωγράφος που αγαπούσε βαθιά την Τέχνη του και έγινε ευρέως γνωστός μέσα από την τηλεοπτική εκπομπή «Η χαρά της ζωγραφικής». Ωστόσο, ο Bob άργησε να ανακαλύψει το χάρισμα που είχε μέσα του και όταν κατάλαβε ότι η ζωγραφική είναι η κλίση του, αφιέρωσε όλη την υπόλοιπη ζωή του σε αυτήν!

Αναλυτικότερα, ο Bob Ross γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1942 στην Φλόριντα και όταν έγινε 17 ετών αποφάσισε να καταταγεί στην πολεμική αεροπορία. Όταν υπηρετούσε στην Αλάσκα στον ελεύθερο του χρόνο παρακολουθούσε μια εκπομπή ζωγραφικής του διάσημου Γερμανού ζωγράφου Bill Alexander. Ως επακόλουθο, σταδιακά άρχισε να πραγματοποιεί τις πρώτες απόπειρες να ζωγραφίσει τοπία και ηλιοβασιλέματα. Ωστόσο, για να μπορέσει να βελτιώσει την τεχνική του ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής σε διάφορες Σχολές Καλών Τεχνών. Τα χρόνια περνούσαν και φτάνουμε στο 1979 όπου ο αγαπητός Bob συνειδητοποιεί ότι η ζωγραφική είναι απόλυτα συνυφασμένη μαζί του και έτσι αποφασίζει να εγκαταλείψει μετά από 20 χρόνια την πολεμική αεροπορία για να αφοσιωθεί πλήρως στη Τέχνη του.

Απαλλαγμένος, λοιπόν, πια από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ο Bob αρχίσει να παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής μέσω σεμιναρίων σε διάφορες περιοχές σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ. Σε ένα από αυτά η Annette Kowalski, η οποία ήταν λάτρης της ζωγραφικής και οργάνωνε διάφορα καλλιτεχνικά σεμινάρια, μαθαίνοντας ότι υπήρχε ένας ανερχόμενος ταλαντούχος ζωγράφος πήγε να παρακολουθήσει ένα από τα σεμινάρια του. Μόλις η Kowalski είδε τα έργα του Bob αμέσως κατάλαβε ότι ήταν ένα ξεχωριστό ταλέντο και πως τα έργα του άξιζε να τα δει όλος ο κόσμος! Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε η συνεργασία τους και πολύ σύντομα η Kowalski απευθυνόμενη στον τηλεοπτικό σταθμό PBS έδωσε την δυνατότητα στο Bob, μέσα από την εκπομπή του, να προάγει το ζωγραφικό του ταλέντο. Η εκπομπή προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 11 Ιανουαρίου του 1983 με τον τίτλο «Μία βόλτα στο δάσος». Αξίζει να σημειωθεί εδώ, ότι ο Bob Ross έδωσε την συγκατάθεση του ώστε να μην πληρώνεται από το κανάλι που ανέλαβε την παραγωγή.

Η εκπομπή αυτή, λοιπόν, έμελλε να καταξιώσει επαγγελματικά τον αγαπημένο μας ζωγράφο και είναι αξιοσημείωτο το πόσο αγαπήθηκε από το τηλεοπτικό κοινό σε όλο τον κόσμο, καθώς η εκπομπή προβλήθηκε σε 275 τηλεοπτικούς σταθμούς μεταξύ των οποίων ήταν και η ΕΡΤ. Δυστυχώς, όμως ο Bob Ross το 1994 διαγνώστηκε με λέμφωμα και μετά από έναν χρόνο στις 4 Ιουλίου του 1995 απεβίωσε αλλά για πάντα θα βρίσκεται μέσα στις καρδιές των φίλων της Τέχνης, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη!

Τα 1.143 έργα τέχνης τα οποία δημιούργησε όλα τα χρόνια που προβαλλόταν η εκπομπή του αλλά και τα συνολικά περίπου 30.000 έργα που ζωγράφισε κατά την διάρκεια της ζωής του, ο ίδιος ζήτησε να μην πουληθούν αλλά αντί αυτού να δοθούν ως δωρεές σε Ιδρύματα και Μουσεία όπως το Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Smithsonian. Τα πνευματικά δικαιώματα των έργων του μέχρι και σήμερα ανήκουν στο Ινστιτούτο που φέρει το όνομα του Bob Ross Inc.

Η ζωγραφική, επομένως, με βάση την προσωπική εμπειρία του Bob Ross μας δείχνει ότι είναι μια ελεύθερη Τέχνη που δεν υπόκεινται σε περιορισμούς αλλά βασίζεται στην φαντασία, οπότε ο καθένας μπορεί αυτοδίδαχτα να ασχοληθεί με αυτή. Όπως είπε ο σπουδαίος Bob η ομορφιά βρίσκεται εκεί έξω στον κόσμο και το μόνο που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να κοιτάξουμε γύρω μας και να την αναζητήσουμε!!

Σημείωση

Στον ακόλουθο σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε μια έκθεση έργων του Bob Ross που πραγματοποιήθηκε στην Βιρτζίνια: https://www.lifo.gr/now/world/253429/mpomp-ros-kosmosyrroi-sti-megali-ekthesi-me-aythentikoys-pinakes-toy-zografoy

Πηγές: mixanitouxronou.gr & cnn.gr

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Book Review: Διοίκηση Επιχειρήσεων (Αρχές και Εφαρμογές)

Η σημερινή βιβλιοκριτική εστιάζεται σε ένα επιστημονικό σύγγραμμα που προέρχεται από το γνωστικό αντικείμενο του Management. Συγκεκριμένα, το βιβλίο πραγματεύεται σύγχρονα ζητήματα κομβικής σημασίας για κάθε Οργανισμό και ο τίτλος του είναι Διοίκηση επιχειρήσεων: Αρχές και εφαρμογές (τα ονόματα των συγγραφέων βρίσκονται στο τέλος του άρθρου).

Πιο αναλυτικά, μερικές από τις κυριότερες ενότητες που αναπτύσσονται στο βιβλίο είναι οι τέσσερις βασικές λειτουργίες του management δηλαδή ο Προγραμματισμός, η Οργάνωση, ο Έλεγχος και η Ηγεσία. Εκτός των προαναφερθέντων, οι συγγραφείς αναλύουν με εξαιρετικό τρόπο τι είναι το management και το ποιος είναι ο ρόλος του manager σε έναν οργανισμό, κάνοντας σαφές πως είναι πολύ σημαντικό να αποκτούμε γνώσεις management. Όπως και οι ίδιοι αναφέρουν είτε ως εργοδότες είτε ως εργαζόμενοι όλοι συμμετέχουμε σε Οργανισμούς και είναι σημαντικής σημασίας να γνωρίζουμε πως λειτουργεί σωστά ένα τέτοιο οικοσύστημα. Για αυτό τον λόγο, το παρόν σύγγραμμα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο αφενός σε όσους/ες φοιτούν σε Σχολές Διοίκησης Επιχειρήσεων, Οικονομικών και Λογιστικής αλλά αφετέρου απευθύνεται και σε μάνατζερ ή μη διοικητικό προσωπικό που απασχολούνται σε Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις, Πολυεθνικές, Νεοφυείς Επιχειρήσεις (Start-ups) και Δημόσιες Υπηρεσίες.

Δομικά και από άποψη περιεχομένου το βιβλίο είναι εξαιρετικά καλογραμμένο με τους συγγραφείς να μην μένουν μόνο στην θεωρία αλλά μέσα από πρακτικές εφαρμογές και μελέτες περιπτώσεων προσπαθούν να βοηθήσουν τον αναγνώστη να κατανοήσει πλήρως όλες τις έννοιες που αναπτύσσονται στα κεφάλαια. Επίσης, εντός των κεφαλαίων υπάρχουν παραδείγματα τα οποία επεξηγούν τις θεωρίες που αναπτύσσουν οι συγγραφείς. Μιλώντας προσωπικά και ως φοιτητής Διοίκησης Επιχειρήσεων, έχοντας μελετήσει αρκετά παρόμοια βιβλία, θα έλεγα πως είναι ένα από τα καλύτερα επιστημονικά συγγράμματα που έχω διαβάσει. Παρά το γεγονός ότι είναι πολυάριθμο από πλευράς σελίδων, θεωρώ το περιεχόμενο του είναι πολύ καλά οργανωμένο με αποτέλεσμα να μην κουράζει καθόλου τον αναγνώστη/τρια.

Συμπερασματικά, είναι ένα σύγγραμμα το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε εάν σας ενδιαφέρει να εμπλουτίσετε τις γνώσεις σας επί ενός εξαιρετικά ενδιαφέροντος γνωστικού αντικειμένου, όπως είναι η Διοίκηση Επιχειρήσεων. Το βιβλίο κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά από τις Εκδόσεις Κριτική σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Robbins, S., Coulter, M., DeCenzo, D., 2017. Διοίκηση επιχειρήσεων Αρχές και εφαρμογές. Αθήνα. Εκδ. Κριτική.

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στους συγγραφείς και τον Εκδοτικό Οίκο.

Ναρκισσισμός: Ο αντίκτυπος του στον χώρο Εργασίας και ο ρόλος των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης

Εισαγωγή

Ο Ναρκισσισμός είναι μια πολύπλοκη έννοια η οποία έχει πολλές προεκτάσεις και περικλείει ένα αρκετά μεγάλο φάσμα της ζωής του ανθρώπου. Έρευνες έχουν δείξει ότι μπορεί να συνδεθεί με την εκπαίδευση, τα social media ακόμα και με τον εργασιακό χώρο. Γενικά, όμως, είναι μια άγνωστη έννοια στην οποία πρωτοαναφέρθηκε ο διάσημος ψυχολόγος Sigmund Freud το 1914, στο δοκίμιο του «Για να εισαγάγουμε τον ναρκισσισμό», σαν όρο της Ψυχολογίας.

Όπως αναφέρει στο έργο του, η έννοια αυτή αναφέρεται στην αγάπη που έχει ο άνθρωπος για τον εαυτό του και την διαχωρίζει σε Φυσιολογικό και Παθολογικό Ναρκισσισμό. Η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (American Psychiatric Association) ορίζει τον Ναρκισσισμό ως «διαταραχή της προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από ένα διεισδυτικό μοτίβο μεγαλοπρέπειας, ανάγκη θαυμασμού και έλλειψη ενσυναίσθησης». Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι η ονομασία του όρου προέρχεται από τον μύθο του Νάρκισσου¹.

Αποσαφήνιση του όρου Ναρκισσισμός

Σύμφωνα με τον Emmons (1987) η δεκαετία του ΄70 μπορεί να χαρακτηριστεί ως "megeneration" για δύο λόγους: Αφενός γιατί άρχισε να αναπτύσσεται ένα ιδιαίτερα έντονο ενδιαφέρον από τους επιστήμονες για τον Ναρκισσισμό και αφετέρου γιατί πολλοί άνθρωποι φαίνονταν ότι είχαν εγωιστικά χαρακτηριστικά. Σε επιστημονική εργασία του ο Emmons αναφέρει ότι υπήρξαν τρεις κυρίαρχες τάσεις. Η πρώτη επικεντρώνεται στον Ναρκισσισμό ως πολιτιστική ή κοινωνική οντότητα, λέγοντας ότι η κοινωνία γίνεται όλο και πιο πολύ Ναρκισσιστική. Η δεύτερη χαρακτηρίζει την περίοδο αυτή ως μια δεκαετία όπου υπήρχε συνεχή ανάπτυξη της βιβλιογραφίας σε θέματα που άπτονται της Κοινωνικής Ψυχολογίας (Harvey & Weary, 1984). Τέλος, η τρίτη εστιάζει στον Ναρκισσισμό ως κλινική οντότητα.             

Μάλιστα, ο Kemberg (1976∙1980) θεωρεί ότι ο Ναρκισσισμός αποτελεί συνέπεια της απόρριψης ή της εγκατάλειψης των παιδιών από τους γονείς. Ωστόσο, κατά τον Emmons (1987) όλα τα παραπάνω αποτελούσαν θεωρητικές προσεγγίσεις. Για αυτό και έπρεπε να βρεθεί ένα εργαλείο που θα μπορούσε να δώσει σαφή αποτελέσματα για την προσωπικότητα ενός ανθρώπου. Έτσι, λοιπόν, οι Raskin και Hall (1979) δημιούργησαν το Narcissistic Personality Inventory (NPI), δηλαδή ένα ερωτηματολόγιο που αποτελείτο από 54 ερωτήσεις και μπορούσε να μετρήσει τον Ναρκισσισμό ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας. Η βάση για την δημιουργία του ήταν τα κριτήρια της τρίτης έκδοσης του Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders - DSM-III) που αφορούσαν τη διαταραχή της Ναρκισσιστικής προσωπικότητας. Τις επόμενες δεκαετίες δημοσιεύθηκαν πολλές έρευνες πάνω σε αυτό το αντικείμενο και έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές κατέληξαν ότι το μοντέλο του φάσματος του Ναρκισσισμού συνθέτει μια εκτεταμένη προσωπικότητα, η οποία εμπεριέχει κοινωνικο-ψυχολογικά και κλινικά στοιχεία που αντανακλούν ανάμεσα στην Φυσιολογική και Παθολογική έκφραση της προσωπικότητας (Krizan & Herlache, 2018). Σε έρευνα τους οι Krizan και Herlache (2018) αναφέρουν ότι είναι πλέον αποδεκτό από όλη την επιστημονική κοινότητα ότι η ναρκισσιστική προσωπικότητα είναι υπαρκτή αλλά υπάρχουν έντονες διαφωνίες για τα εξής: (α) ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της, (β) πώς οργανώνονται αυτά τα χαρακτηριστικά και (γ) τι αντιπροσωπεύει την οργάνωση τους. Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα θα καθορίσει με ακρίβεια πότε ένας άνθρωπος είναι Νάρκισσος σε φυσιολογικά πλαίσια και πότε κάποιος έχει Ναρκισσιστική διαταραχή. Σύμφωνα με την Κυπραίου (2020) μερικά από τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας ενός Νάρκισσου είναι τα ακόλουθα: (α)έχει μια μεγαλειώδη αίσθηση για τη σημαντικότητα του εαυτού του, (β) πιστεύει ότι είναι «ιδιαίτερος» και μοναδικός και μπορεί να τον καταλάβουν ή να σχετιστεί μόνο με άλλα «ιδιαίτερα» ή υψηλού επιπέδου άτομα ή φορείς, (γ) απαιτεί υπερβολικό θαυμασμό, εκμεταλλεύεται τους άλλους για να επιτύχει τους δικούς του σκοπούς, (δ) του λείπει η ενσυναίσθηση δηλαδή είναι απρόθυμος να αναγνωρίσει τα συναισθήματα των άλλων και (ε) δείχνει αλαζονικός, με υπεροπτική συμπεριφορά ή στάση. Συνοπτικά, ο Ναρκισσισμός δεν δείχνει σημάδια εξαφάνισης και συνεχίζει να προσελκύει το ενδιαφέρον των ψυχολόγων. Εμπειρικά στοιχεία αποκαλύπτουν ότι ο Ναρκισσισμός είναι κάτι περίπλοκο, με τους μελετητές να συνεχίζουν να διαφωνούν σχετικά με τον καλύτερο προσδιορισμό και μέτρηση του (Krizan & Herlache, 2018).

Ναρκισσισμός στον χώρο εργασίας

Ο Ναρκισσισμός, όπως προαναφέρθηκε, είναι μια πολύπλοκη έννοια, η οποία επιδρά σε διάφορους τομείς της καθημερινής ζωής του ανθρώπου. Έτσι, λοιπόν, είναι σημαντικό να διευρυνθεί η συμπεριφορά ενός Νάρκισσου στην εργασία του. Για παράδειγμα, αν κάποιος μάνατζερ σε μια επιχείρηση έχει χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του που παραπέμπουν σε Νάρκισσο, πως μπορεί να επηρεάσει αυτό στις αποφάσεις που μπορεί να λάβει; Στην συνεργασία του με τους συναδέλφους του αλλά και στην αποδοτικότητα του;

Κατά τον Dollman (2013) ο Χρηματοοικονομικός κλάδος φαίνεται πως προσελκύει αρκετούς μάνατζερ, οι οποίοι έχουν Ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά. Ιδιαίτερα στις ΗΠΑ παρατηρείται ότι διευθυντικά στελέχη καταφεύγουν σε ανήθικες συμπεριφορές για να πετύχουν τους σκοπούς τους, το οποίο αποδίδεται στον Ναρκισσισμό των στελεχών αυτών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις αυτές να υποστούν επιζήμιες συνέπειες, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν την εύρυθμη λειτουργία τους. Από την άλλη, η Van der Nest (2010) εξηγεί πως ένας Νάρκισσος όταν καταλάβει ότι το «εγώ» του απειλείται μπορεί να προβεί σε επιθετική συμπεριφορά. Αυτό που μόλις αναφέρθηκε μπορεί εύλογα να συμβεί και στο χώρο εργασίας με αποτέλεσμα να προκύψουν κακές σχέσεις μεταξύ συναδέλφων, οι οποίοι πρέπει να συνεργαστούν για να πετύχει η επιχείρηση τους στόχους που έχει θέσει. Σύμφωνα με την ίδια οι ήδη υπάρχουσες έρευνες έχουν δείξει ότι τα άτομα με υψηλό Ναρκισσισμό έχουν χαμηλά επίπεδα Συναισθηματικής Νοημοσύνης. Αυτό αφενός επιβεβαιώνει ότι ένας Νάρκισσος δεν έχει ενσυναίσθηση και αφετέρου αιτιολογεί την προέλευση της επιθετικότητας του. Εν τέλει, η Van der Nest (2010) καταλήγει πως οι εργαζόμενοι με Ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά προσωπικότητας θα πρέπει να αναπτύξουν την Συναισθηματική τους Νοημοσύνη, για να μπορούν να διαχειρίζονται καλύτερα ισχυρές συναισθηματικές καταστάσεις (δηλ. Θυμό).

Παρόλα αυτά, λόγω της μετριοπαθούς συσχέτισης μεταξύ Συναισθηματικής Νοημοσύνης και Ναρκισσισμού η Van der Nest θεωρεί ότι δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για την θετική συσχέτιση των δύο αυτών εννοιών. Μελλοντικές έρευνες που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, μελετώντας περαιτέρω τη σύνδεση αυτή, κατά πάσα πιθανότητα θα έδιναν πιο σαφή και επιβεβαιωμένα αποτελέσματα.

Τέλος, η Choi (2018) σε έρευνα που πραγματοποίησε σε  285 υπαλλήλους εταιρειών της Νότιας Κορέας κατέληξε ότι ο Ναρκισσισμός αυξάνει την αλλαγή της διάθεσης των εργαζομένων, καθώς και το αίσθημα της εγκατάλειψης. Επιπλέον, υποστηρίζει ότι διαμεσολαβητικό ρόλο ανάμεσα στον Ναρκισσισμό και την ικανοποίηση από την εργασία διαδραματίζει ο εθισμός στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (Social Media). Ωστόσο, ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα της έρευνας της, που είναι και ιδιαίτερα ενθαρρυντικό, δείχνει πως όταν ο εργαζόμενος υποστηρίζεται από την επιχείρηση τότε αφενός τα υψηλά επίπεδα Ναρκισσισμού μειώνονται και αφετέρου μειώνεται και ο εθισμός στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (Choi, 2018). Η σημαντικότητα των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης αλλά και η συσχέτιση τους με τον Ναρκισσισμό θα αναλυθούν περαιτέρω στην επόμενη ενότητα.

Ναρκισσισμός και Social Media

O Ναρκισσισμός συνδέεται με κοινωνικά μέσα δικτύωσης για τουλάχιστον μια δεκαετία. Σύμφωνα με αρκετούς επιστήμονες έχουν χαρακτηριστεί ως το πρωταρχικό περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσεται ο Ναρκισσισμός και είναι έντονα ορατός ο Πολιτιστικός Ναρκισσισμός (Twenge & Campbell, 2009).

Σύμφωνα με τους Campbell και McCain (2017) όσον αφορά τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης οι ερευνητές έχουν καταλήξει ότι σχετίζονται με τον Φυσιολογικό Ναρκισσισμό και δεν υπάρχει καμία συσχέτιση με την Παθολογική έκφανση του. Οι πρώτες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν για την συμπεριφορά όσων έχουν Ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά, έγιναν στο διάσημο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook. Σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία παρατηρήθηκε ότι οι χρήστες επεδίωκαν να δημοσιεύουν φωτογραφίες λαμπερές και προσεκτικά διαμορφωμένες με στόχο την αυτοπροβολή και την προσέλκυση της αναγνώρισης από τους άλλους χρήστες. Αποτέλεσμα της απήχησης που προέρχεται από την αυτοπροβολή τους είναι να καταναλώνουν όλο και περισσότερο χρόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προσπαθώντας να αποκτήσουν επιπλέον φίλους (Campbell & McCain, 2017). Ειδικότερα, μετά την ενσωμάτωση φωτογραφικής κάμερας στο εμπρόσθιο μέρος της οθόνης, δηλαδή τις χαρακτηριζόμενες φωτογραφίες ως «selfies» σε κοινωνικά δίκτυα, όπως το Instagram, υπήρξε κατακόρυφη αύξηση της χρήσης αυτής της κάμερας για λήψη φωτογραφιών. Μάλιστα, είχε γίνει τόσο ευρέως διαδεδομένη η «selfie» που για το έτος 2013 ο όρος αυτός καθιερώθηκε ως λέξη της χρονιάς από το Oxford English Dictionary.

Σε μια άλλη έρευνα που πραγματοποίησαν οι McCain και Campbell (2016) επιβεβαιώνει τα όσα προαναφέρθηκαν, καθώς σε δείγμα 62 ατόμων προέκυψε συσχέτιση ανάμεσα στον Ναρκισσισμό και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Φαίνεται πως ο Ναρκισσισμός συνδέεται με τον χρόνο που αφιερώνει κάποιος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην συχνότητα αναρτήσεων και στον αριθμό φίλων/ακόλουθων που έχει, καταλήγουν οι συγγραφείς της εν λόγω έρευνας.

Εν κατακλείδι, αυτό μπορεί να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι λίγο πολύ όλοι μας έχουμε κάποια χαρακτηριστικά Νάρκισσου. Για να μην υπάρχουν, όμως, διάφορες παρερμηνείες αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κάτι αρνητικό, αρκεί να μην ξεπερνά την λεπτή γραμμή του Φυσιολογικού (επιθυμητό) από τον Παθολογικό (ανεπιθύμητο) Ναρκισσισμό.

Σημειώσεις

1) Ο μύθος του Νάρκισσου βρίσκεται ολόκληρος στον ακόλουθο σύνδεσμο https://cutt.ly/qycxbDC

2) Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Βιβλιογραφία

Campbell, W. K., & McCain, J. (2017). Narcissism and social media (Διαθέσιμο στο: file:///C:/Users/%CE%9A%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82/Downloads/Narcissism%20and%20Social%20Media%20Chapter-draft.pdf).

Choi, Y. (2018). Narcissism and social media addiction in workplace. JournalofAsianFinance, Economicsand Business, 5(2), 95-104.

Dollman, A. (2013). Narcissism in the Workplace and its Effects on an Organization. DSM-5, American Psychiatric Association, 696-670. (Διαθέσιμο στο: https://cutt.ly/kycxZML).

Emmons, R. A. (1987). Narcissism: Theory and measurement. Journal of personality and social psychology, 52(1), 11.

Krizan, Z., &Herlache, A. D. (2018). The narcissism spectrum model: A synthetic view of narcissistic personality. Personality and Social Psychology Review, 22(1), 3-31.

McCain, J. L., & Campbell, W. K. (2016). Narcissism and social media use: A meta-analytic review. Psychology of Popular Media Culture, 7(3), 308.

Van der Nest, L. J. (2010). Exploring the moderating effect of emotional intelligence on the relationship between narcissism and workplace aggression (Doctoral dissertation, Stellenbosch: University of Stellenbosch).

Ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας (ΝΔΠ / NPD) (2020, Μάιος 4). Ανακτήθηκε από https://cutt.ly/vycxBlC