Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο γονείς θέλουν!

Το κείμενο αυτό είναι ταυτόχρονα επιστημονική μελέτη και εμπιστευτική επιστολή σε γονείς που σκέφτονται. Απευθύνεται σε συνήθεις γονείς, που μέσα σε συνήθεις οικογένειες ανατρέφουν συνήθη παιδιά. Και στην πορεία συναντούν δυσκολίες, απορίες, προβλήματα, ίσως και αδιέξοδα.

Όλο και συχνότερα, αυτοί οι συνήθεις γονείς θέτουν το ερώτημα: "Μήπως το παιδί χρειάζεται ψυχολόγο;"

Η εμπειρία και ο στοχασμός, ωστόσο, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, κατά κανόνα, τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν! Αυτή η ανοιχτή επιστολή, λοιπόν, εξηγεί με τρόπο κατανοητό τι σημαίνει η σχέση γονιού- παιδιού, τι περιμένει το παιδί απ' τους γονείς του, πώς μπορεί να στέκεται ο γονιός στη θέση του και πώς ν' αντιμετωπίζει τα προβλήματα που εκδηλώνονται με συμμετοχή του παιδιού. Παράλληλα, εκθέτει τη θεμελιώδη λογική και συγκεκριμένες οδηγίες, που μπορούν να υποστηρίξουν την τέχνη του γονιού. Μια τέχνη βασισμένη σε δύο πράγματα που κάθε συνήθης γονιός μπορεί να προσφέρει στο παιδί του: αγάπη και κανόνες.

  

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε και ένα video το οποίο δημιούργησε η συνεργάτης μας Σπυριδούλα Λάλου, στο οποίο αναφέρετε στο εν λόγω θέμα.

Συγγραφέας: Νίκος Σιδέρης

Εκδόσεις Μεταίχμιο - Buy a book

Επιμέλεια βίντεο: Λάλου Σπυριδούλα Μαρία

Follow & Like: Teacher's Blog

 

Σας αρέσει το βιβλίο; Αν ναι, τότε ρίξτε μια ματιά στις βιβλιοπροτάσεις μας!

Τα σχολεία άνοιξαν και ως εκ του οι καλοκαιρινές διακοπές έφτασαν και φέτος στο τέλος τους. Σε ένα καλοκαίρι πολύ περίεργο λόγω της κατάστασης που προκάλεσε η πανδημία του Covid-19, τα βιβλία ήταν εδώ για να μας κάνουν και φέτος παρέα στα καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα.

Εμείς στο Sciencart για άλλο ένα καλοκαίρι αφιερώσαμε πολύ από τον ελεύθερο μας χρόνο στην ανάγνωση και για αυτό σκεφτήκαμε να σας προτείνουμε μερικούς τίτλους βιβλίων που μας άρεσαν και πιστεύουμε ότι αξίζει να διαβάσετε. Έτσι, λοιπόν, τα επιστημονικά μέλη της ομάδας μας, σας προτείνουν: 

Κοινωνικά Βιβλία

• Harper Lee- Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια, Εκδόσεις BELL
• Madeline Miller- Το τραγούδι του Αχιλλέα, Εκδόσεις Διόπτρα 
• Knut Hamsun- Η πείνα, Εκδόσεις Μεταίχμιο

Βιβλία Αστυνομικής Λογοτεχνίας

• Jo Nesbo- Νέμεσις, Εκδόσεις Μεταίχμιο
• Ian Rankin- Οι Αναστημένοι, Εκδόσεις Μεταίχμιο
• Sophie Hannah- Έγκλημα με υπογραφή, Εκδόσεις Διόπτρα

Εδώ, να σημειώσουμε ότι επιλέξαμε να σας προτείνουμε Κοινωνικά και Αστυνομικά βιβλία καθώς είναι δύο αρκετά γενικές κατηγορίες, οι οποίες προσελκύουν πληθώρα αναγνωστών και είναι αρεστές από την πλειοψηφία του κοινού.

Σας ευχόμαστε να έχετε μια καλή και εποικοδομητική νέα χρονιά με κάθε επιτυχία σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο καθώς και με υγεία πάνω από όλα!! Αν αποφασίσετε να διαβάσετε τα βιβλία που σας προτείνουμε, θα χαρούμε πολύ να μας στείλετε τις κριτικές σας.

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Book Review: Νέμεσις (Jo Nesbo)

Αδιαμφισβήτητα, ο διάσημος συγγραφέας βιβλίων Jo Nesbo έχει αφήσει το αποτύπωμα του όσον αφορά την Αστυνομική Λογοτεχνία. Μεταξύ άλλων, ένα από τα βιβλία του που έχει χαρακτηριστεί ότι είναι από τα καλύτερα που έχει γράψει είναι η «Νέμεσις».

Έτσι, λοιπόν, διαβάσαμε το βιβλίο και έχουμε μείνει εντυπωσιασμένοι από το στυλ γραφής του Nesbo. Χρονολογικά, η «Νέμεσις» είναι το τέταρτο βιβλίο της σειράς με πρωταγωνιστή τον ιδιόρρυθμο Νορβηγό επιθεωρητή Χάρι Χόλε. Το σκηνικό που έχει δημιουργήσει ο συγγραφέας θυμίζει ταινία του Hollywood και άξιο αναφοράς είναι ότι όλοι οι πρωταγωνιστές έχουν κάποια προσωπική ιστορία από το παρελθόν που έμμεσα ή άμεσα επηρεάζει την υπόθεση. Επίσης, η ταχύτητα που εκτυλίσσονται τα γεγονότα είναι τόσο γρήγορη που δεν θέλεις να σταματήσεις να διαβάζεις το βιβλίο. Εδώ φαίνεται πως ο συγγραφέας έχει εξελίξει και ωριμάσει την γραφή του σε σχέση με τα πρώτα του βιβλία καθώς όποιος έχει διαβάσει το πρώτο του βιβλίο «Νυχτερίδα» σίγουρα θα κατανοήσει τις διαφορές που υπάρχουν στην γραφή.

Αυτό, όμως, που κάνει την «Νέμεσις» να ξεχωρίζει είναι ο συνδυασμός επιστημονικών στοιχείων και μυθοπλασίας. Συγκεκριμένα, υπάρχουν παράγραφοι καθώς και ολόκληρα κεφάλαια στα οποία ο συγγραφέας μέσα από τους χαρακτήρες του βιβλίου θίγει θέματα που άπτονται της Επιστήμης. Για παράδειγμα, σε κάποιο σημείο του βιβλίου κάνει αναφορά στον όρο Ναρκισσισμός, τον οποίο αναπτύσσει πολύ σωστά και τεκμηριωμένα. Προσωπικά δεν θυμάμαι να έχω συναντήσει κάτι παρόμοιο σε άλλα αστυνομικά μυθιστορήματα, με εξαίρεση τα βιβλία του Arthur Conan Doyle. Επιπρόσθετα, φαίνεται έντονα και το προσωπικό στοιχείο, κάτι το οποίο συνηθίζει να κάνει γενικά ο εν λόγω συγγραφέας. Δηλαδή, όπως ο ίδιος έχει πει σε συνέντευξη του, να προσθέτει στα βιβλία του πράγματα τα οποία υπάρχουν και στην προσωπική του ζωή (π.χ. ο δρόμος στον οποίο εκτυλίσσεται ένα μέρος των γεγονότων, στην πραγματικότητα είναι ο δρόμος στον οποίο βρίσκεται η διεύθυνση της κατοικίας του).

Σε γενικές γραμμές είναι φανερό πως πριν γράψει το βιβλίο έχει κάνει μια πολύ αναλυτική και εμπεριστατωμένη προεργασία ώστε το αποτέλεσμα να είναι εντυπωσιακό. Καλό θα ήταν ο αναγνώστης, να διαβάσει με την σειρά που έχουν εκδοθεί τα βιβλία για να έχει μια ομαλή ροή όσον αφορά την σύνδεση των γεγονότων που λαμβάνουν χώρα από το ένα βιβλίο στο άλλο. Τελειώνοντας, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι διαφωνούμε με την αρνητική αναφορά που κάνει προς το τέλος του βιβλίου για την θρησκεία. Κατά την γνώμη μας προσεγγίζει το συγκεκριμένο θέμα με τελείως λάθος τρόπο!! Ωστόσο, αυτό είναι μια άλλη κουβέντα η οποία είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε book review και η παρούσα κριτική δεν αποτελεί το κατάλληλο μέρος για να αναλυθεί.

*Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στον συγγραφέα και τον Εκδοτικό Οίκο.

Book Review: Χρηματοοικονομική Λογιστική Πληροφόρηση (Παναγιώτης Β. Παπαδέας)

Μετά από αρκετό χρονικό διάστημα αδράνειας, επανερχόμαστε στην ξεχωριστή αυτή στήλη με ένα διαφορετικό book review σε σχέση με τα προηγούμενα. Συγκεκριμένα, για πρώτη φορά θα πραγματευτούμε ένα βιβλίο όχι από τον Λογοτεχνικό αλλά από τον Επιστημονικό χώρο.

Το γνωστικό αντικείμενο στο οποίο ανήκει το εν λόγω σύγγραμμα είναι κυρίως η Λογιστική και Χρηματοοικονομική. Ως εκ τούτου, η θεματολογία του άπτεται ζητήματα που σχετίζονται με την Λογιστική διαχείριση των Επιχειρήσεων-Οργανισμών και ο τίτλος αυτού είναι «Χρηματοοικονομική Λογιστική Πληροφόρηση: Βασική θεωρία και χρήση σε εθνικό & ευρωπαϊκό επίπεδο». Ο συγγραφέας του, κ. Παπαδέας προσεγγίζει πρακτικά και όχι μόνο θεωρητικά τα κύρια θέματα που αφορούν την Χρηματοοικονομική Λογιστική Πληροφόρηση. Για τον λόγο αυτό, παραθέτει σαφή παραδείγματα-ασκήσεις που βοηθούν τον αναγνώστη να κατανοήσει πως λειτουργεί η Λογιστική στην πράξη. Πολύ σημαντικό κατά την γνώμη μας, είναι ότι στο βιβλίο γίνεται αναφορά στα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα (ΕΛΠ) καθώς και στα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα (ΔΛΠ), τα οποία έχουν καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια και στην χώρα μας. Το μόνο αρνητικό του βιβλίου θα λέγαμε ότι είναι οι πολλοί νόμοι που αναφέρονται εντός αυτού αλλά ως γνωστόν η Λογιστική είναι ένας κλάδος, όπου παρατηρούνται συχνές μεταβολές στην νομοθεσία, ειδικά στην Ελλάδα.

Εν κατακλείδι, το Επιστημονικό σύγγραμμα με το οποίο καταπιανόμαστε σε αυτό το book review είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, αφενός για κάθε φοιτητή Διοίκησης Επιχειρήσεων, Λογιστικής και Οικονομικών αλλά αφετέρου και για στελέχη Επιχειρήσεων. Όσοι ασχολούνται ή θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με αυτό το αντικείμενο, σίγουρα θα μείνουν ικανοποιημένοι από την γνώση που θα τους προσφέρει το παρόν σύγγραμμα.

Η σελίδα μας αξιολογεί το σύγγραμμα με 4,5/5 αστεράκια.

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

Αναστασίου, Θ. (2007). Γενική Λογιστική: Θεωρία και Εφαρμογές σύμφωνα με το ΕΓΛΣ, Εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα.

Νεγκάκης, Χ. (2012). Λογιστική Εταιρειών: Θεωρία και Πράξη, Εκδόσεις Σοφία, Θεσσαλονίκη.

Βασιλείου, Δ. & Ηρειώτης, Ν. (2015). Χρηματοοικονομική Διοίκηση: Θεωρία και Πρακτική, Εκδόσεις Rosili, Αθήνα.

Σύντομο Βιογραφικό Συγγραφέα

Ο Παναγιώτης Β. Παπαδέας είναι απόφοιτος των Τμημάτων Οικονομικών Επιστημών και Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, του Παν/μιο Πειραιά (ΠΑ.ΠΕΙ.). Επιπρόσθετα, έχει πραγματοποιήσει Μεταπτυχιακές Σπουδές στα γνωστικά αντικείμενα της «Μίκρο-Μακροοικονομίας», της «Κοστολόγησης», της «Εξ αποστάσεως εκπαίδευσης» και της «Λογιστικής τυποποίησης». Ακόμα, έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά καθώς επίσης έχει εργαστεί και ως εισηγητής σεμιναρίων. Σήμερα, διδάσκει Λογιστική σε Προπτυχιακά/Μεταπτυχιακά Προγράμματα του Παν/μιου Πειραιά, του ΕΑΠ και του Πάντειου Παν/μιου.

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στον συγγραφέα και τον Εκδοτικό Οίκο.

Πως η Αστυνομική Λογοτεχνία έγινε τόσο δημοφιλής;

Λένε πως ένας από τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου είναι το βιβλίο!

Για τους λάτρεις της Αστυνομικής Λογοτεχνίας η παραπάνω ρήση σε πολύ μεγάλο βαθμό επιβεβαιώνεται. Είναι γεγονός πως το συγκεκριμένο είδος Λογοτεχνίας είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε όλο τον κόσμο, ειδικότερα τις τελευταίες δεκαετίες. Για να γίνει όμως τόσο γνωστή η Αστυνομική Λογοτεχνία ή όπως αλλιώς λέγεται σήμερα crime fiction, οι βάσεις της εδραίωσης δημιουργήθηκαν πολλές δεκαετίες νωρίτερα.

Σε αυτό συνεισέφεραν μεγάλοι συγγραφείς του παρελθόντος όπως η Agatha Christie και ο Arthur Conan Doyle, οι οποίοι δημιουργώντας στα μυθιστορήματα τους χαρακτήρες όπως ο Ηρακλής Πουαρό και ο Σέρλοκ Χόλμς έκαναν την Αστυνομική Λογοτεχνία γνωστή στο ευρύ κοινό. Σύμφωνα με τον κ. Δανέλλη* οι δύο αυτοί συγγραφείς ήταν και παραμένουν δημοφιλέστατοι διότι είναι οι κύριοι εκπρόσωποι της Αγγλικής Σχολής, η οποία είναι από τις πιο βασικές Σχολές και ήταν η πρώτη που συστηματοποίησε το είδος. Επίσης, σπουδαίοι κλασικοί συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας ήταν πολλοί Αμερικανοί και Γάλλοι. Στην Ελλάδα το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα που έχει γραφεί είναι το «Σέρλοκ Χολμς σώζων τον κ. Βενιζέλον» άγνωστου συγγραφέα, που εκδόθηκε τμηματικά σε εβδομαδιαίο περιοδικό με την ονομασία «Ελλάς» από τον Δεκέμβριο του 1913 μέχρι τον Μάρτιο του 1914. Επιπρόσθετα όπως στον υπόλοιπο πλανήτη, έτσι και στην Ελλάδα το αστυνομικό μυθιστόρημα με γοργούς ρυθμούς άρχισε να εδραιώνεται, φτάνοντας στον 21^ο αιώνα όπου η Αστυνομική Λογοτεχνία έχει αποκτήσει πια χιλιάδες φανατικούς αναγνώστες.

Σε αυτό συνετέλεσε το γεγονός ότι η Αστυνομική Λογοτεχνία δεν έμεινε στάσιμη αλλά συνεχώς εξελίσσονταν κατά την διάρκεια των δεκαετιών. Έτσι σταδιακά άρχισε να αλλάζει με νέες Σχολές να έρχονται στο προσκήνιο, με την δημοφιλέστερη εξ αυτών να είναι η Σκανδιναβική Σχολή** η οποία τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί σε πωλήσεις. Συγκεκριμένα, για το έτος 2018 διατηρήθηκε στην πρώτη θέση όσον αφορά την εμπορικότητα των βιβλίων που προέρχονται από συγγραφείς αυτής της Σχολής. Παρόλα αυτά, πρέπει να σημειωθεί ότι πλέον άρχισαν να αναδεικνύονται και άλλες Σχολές από όλο τον κόσμο, απειλώντας στα επόμενα χρόνια να πάρουν την πρωτοκαθεδρία. Επιπλέον, παρατηρείται ότι τελευταία το αναγνωστικό κοινό προτιμάει περισσότερο αστυνομικά βιβλία που ανήκουν στην κατηγορία του domestic noir δηλαδή τα ψυχολογικά θρίλερ, με τους πρώτους συγγραφείς οι οποίοι ασχολήθηκαν με αυτή την κατηγορία να είναι οι Patricia Highsmith, Ruth Rendel και Gillian Flynn. Τέλος, μεγάλη άνθιση υπάρχει και στην κατηγορία procedural στην οποία ο αναγνώστης παρακολουθεί βήμα προς βήμα τη συλλογική δουλειά μιας αστυνομικής ομάδα μέχρι την εξιχνίαση του φόνου.

Συμπερασματικά, με βάση και όσα αναφέρθηκαν γίνεται κατανοητό πως η Αστυνομική Λογοτεχνία είναι ένα είδος το οποίο διαχρονικά προσελκύει πολλούς αναγνώστες και ότι υπάρχει ένας έντονος συναγωνισμός μεταξύ των διάφορων συγγραφικών σχολών από τις οποίες αποτελείται. Όσον αφορά την Ελλάδα όπως αναφέρει και ο κ. Παπουλής*** σε συνέντευξη που είχε δώσει προ μηνών στην επιστημονική ομάδα μας, οι Εκδοτικοί Οίκοι κινούνται στην σίγουρη επιλογή της μετάφρασης ενός ξένου αστυνομικού μυθιστορήματος. Αυτό είναι λάθος καθώς θα πρέπει να εμπιστεύονται περισσότερο τους Έλληνες συγγραφείς Αστυνομικής Λογοτεχνίας.

Σημειώσεις:

* Ο Βασίλης Δανέλλης είναι ιδρυτικό μέλος και ένας από τους γραμματείς της ΕΛΣΑΛ (Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας) καθώς και μέλος της συντακτικής ομάδας της επιθεώρησης αστυνομικής λογοτεχνίας ΠΟΛΑΡ. Επίσης, έχει γράψει τέσσερα μυθιστορήματα τα οποία είναι: «Νεκρές ώρες» (2017), «Άνθρωπος στο τρένο» (2016), «Λιβάδια από ασφοδίλι» (2014) και «Μαύρη μπίρα» (2011).

** Η Σκανδιναβική Σχολή αποτελείται από συγγραφείς των χωρών της Βόρειας Ευρώπης και μαζί με τους Ισλανδούς αποτελούν τους εκπρόσωπους του Nordic noir.

*** Ο Γιάννης Παπουλής σπούδασε φιλόλογος στο Τμήμα Κλασικής Φιλολογίας Ιωαννίνων και Διεθνείς Σχέσεις στο Νόττινχαμ της Αγγλίας.  Η αγάπη του για το μυστήριο και τις αστυνομικές σειρές, καθώς και η ιδιότητα του ως εκπαιδευτικός, αποτέλεσαν εκρηκτικό συνδυασμό για τη γέννηση του αστυνομικού μυθιστορήματος με τίτλο «Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ».

Πηγές: bookpress.gr & ethnos.gr

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην google.

Book Review: Έγκλημα στον Νείλο (Agatha Christie)

Τις ημέρες των Χριστουγεννιάτικων διακοπών έτυχε να έρθει στα χέρια μου ένα μυθιστόρημα αστυνομικής λογοτεχνίας της Agatha Christie, η οποία για πολλούς θεωρείται ότι είναι η διασημότερη συγγραφέας έργων μυστηρίου. Ολοκληρώνοντας το διάβασμα του βιβλίου ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου μέσω του παρόντος Book Review.

Πιο αναλυτικά, το βιβλίο που διάβασα είναι το «Έγκλημα στον Νείλο» με πρωταγωνιστή τον γνωστό σε όλο τον κόσμο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό. Δεν είχα την τύχη να αναγνώσω κάποιο μυθιστόρημα της παρούσας συγγραφέας στο παρελθόν αλλά μελετώντας το συγκεκριμένο, μπόρεσα να εξάγω κάποια συμπεράσματα για την γραφή της. Θεωρώ πως επάξια της έχει δοθεί ο τίτλος ως μια από τις καλύτερες συγγραφείς διαχρονικά καθώς κατά την ανάγνωση του βιβλίου γίνεται φανερό το πλούσιο συγγραφικό της ταλέντο. Μέσα από την γραφή της προσπαθεί να κρατάει τον αναγνώστη σε εγρήγορση ώστε να ανυπομονεί να μάθει ποια θα είναι η συνέχεια. Ωστόσο, θα ήθελα να αναφέρω πως τα πρώτα κεφάλαια, τα οποία είναι συνήθως εισαγωγικά ώστε ο αναγνώστης να εξοικειωθεί με το βιβλίο, ήταν ιδιαίτερα βαρετά σε σημείο να θέλω να τα παραλείψω. Παρόλα αυτά, από την στιγμή που η συγγραφέας αρχίζει να αναφέρετε στην ουσία της πλοκής οφείλω να ομολογήσω ότι ο χαρακτήρας του μυθιστορήματος αλλάζει ριζικά. Η δράση, η εναλλαγή των γεγονότων και οι διάφορες εκπλήξεις που προκύπτουν κατά την λύση του μυστηρίου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες. Τέλος, θα πρέπει να γίνει αναφορά στην εξυπνάδα και την οξυδέρκεια του Ηρακλή Πουαρό, έναν χαρακτήρα που η συγγραφέας του έδωσε εξαιρετικές ικανότητες ώστε η σκέψη του να είναι ένα βήμα μπροστά από εκεί όλων των άλλων χαρακτήρων του βιβλίου!

Αδιαμφισβήτητα, η Agatha Christie ήταν μια εξαιρετική συγγραφέας και πιθανότατα η κορυφαία της εποχής της. Κατά την γνώμη μου, σίγουρα τις τελευταίες δεκαετίες οι νέοι συγγραφείς έχουν απορροφήσει ή έχουν πάρει συγγραφικά ερεθίσματα από εκείνη. Ωστόσο, έχω την πεποίθηση ότι οι σύγχρονοι συγγραφείς είναι πιο ευφάνταστοι πλέον και αυτό είναι λογικό καθώς η λογοτεχνία εξελίσσεται. Παρόλα αυτά, είναι γεγονός πως η Agatha Christie και οι άλλοι συγγραφείς της εποχής εκείνης ήταν αυτοί που εδραίωσαν την αστυνομική λογοτεχνία στο αναγνωστικό κοινό και έθεσαν τις βάσεις για να γίνει αυτό που είναι σήμερα.

Η σελίδα μας αξιολογεί το βιβλίο με 3,8/5 αστεράκια.

*Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην συγγραφέα και τον εκδοτικό οίκο.

Book Review: Ο Οίκος του Μεταξιού (Anthony Horowitz)

Μετά από τα Book Review που πραγματοποιήθηκαν είμαστε πολύ χαρούμενοι και ευχαριστούμε το αναγνωστικό κοινό για την ανταπόκριση που έχει δείξει. Έτσι, για να σας δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας, δεν θα μπορούσε να λείψει από την στήλη ένα Book Review που να αφορά μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον Σέρλοκ Χολμς!

Συγκεκριμένα, το βιβλίο που θα πραγματευτούμε αυτή την φορά ονομάζεται «Ο Οίκος του Μεταξιού». Ο συγγραφέας του Anthony Horowitz μπορεί να μην έχει την φήμη άλλων μεγάλων συγγραφέων της αστυνομικής λογοτεχνίας αλλά μέσα από την συγγραφή αυτού του βιβλίου μπορεί να ενθουσιάσει και τους πιο δύσκολους αναγνώστες. Η πλοκή του βιβλίου είναι εφάμιλλη των όσων γνωρίζουμε για τις αστυνομικές περιπέτειες του διασημότερου ίσως ντετέκτιβ διαχρονικά. Ο Σέρλοκ Χολμς μαζί με τον πολύ καλό του φίλο Γουάτσον καλούνται να εξιχνιάσουν μια υπόθεση που μπορεί να ταράξει τις ισορροπίες στην κοινωνία του Λονδίνου. Δράση, σασπένς, μυστήριο και αρκετές εκπλήξεις περιγράφουν περιληπτικά το σκηνικό μέσα στο οποίο εκτυλίσσονται τα γεγονότα.

Θα βρει άραγε ο πρωταγωνιστής μας την άκρη του νήματος;

Την απάντηση στο ερώτημα θα την ανακαλύψετε μόλις ολοκληρώσετε την ανάγνωση του βιβλίου.

Η σελίδα μας αξιολογεί το βιβλίο με 5/5 αστεράκια.

Σημείωση: Τα πνευματικά δικαιώματα όλων των μυθιστορημάτων του Σέρλοκ Χολμς ανήκουν στο ίδρυμα Arthur Conan Doyle Estate και την συγγραφή του παρόν βιβλίου επέλεξε να αναθέσει το ίδιο το ίδρυμα στον συγγραφέα.

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στον συγγραφέα.

 

Book Review: Άγιος ή Αμαρτωλός (Ian Rankin)

Μετά την κριτική του βιβλίου της Karin Slaughter «Ρήξη», στο σημερινό Book Review θα μιλήσουμε για το βιβλίο ενός ακόμα σπουδαίου και ιδιαίτερα δημοφιλή συγγραφέα Αστυνομικών Μυθιστορημάτων.

Ο λόγος για τον Ian Rankin ο οποίος μέσω του παρόντος βιβλίου επαναφέρει στο προσκήνιο μια ξεχωριστή προσωπικότητα, αυτή του επιθεωρητή Τζον Ρέμπους. Ο συγγραφέας μέσω της γραφής του δημιουργεί ένα μοναδικό σκηνικό το οποίο φέρνει σε σύγκρουση δύο εποχές. Σημαντική συμβολή σε αυτό διαδραματίζει η επιστροφή του Ρέμπους στην ενεργό δράση, καθώς αποτελεί ξανά μέλος του αστυνομικού σώματος του Εδιμβούργου. Το παρελθόν του πρωταγωνιστή, όπως θα δείτε κατά την ανάγνωση του βιβλίου, έρχεται να αναταράξει το παρόν του, καθώς μια υπόθεση από το μακρινό 1980 θα ανοίξει ξανά. Ο συγγραφέας για άλλη μια φορά αποδεικνύει ότι είναι μοναδικός στο είδος του, μέσω της γραφής του και την πολύ καλή αναπαράσταση των γεγονότων σε σημείο που φαίνεται σαν να παρακολουθείς ταινία. Συνοψίζοντας, τελικά ο Ρέμπους έχει κάποιο σκοτεινό παρελθόν, το οποίο θέλει να κρύψει; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα σας δοθεί αφού διαβάσετε το βιβλίο. Άλλωστε, πολύ εύστοχα στον τίτλο του βιβλίου τίθεται το ερώτημα: Είναι ο επιθεωρητής Ρέμπους Άγιος ή Αμαρτωλός;

Η σελίδα μας αξιολογεί το βιβλίο με 5/5 αστεράκια.

Τέλος, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι μπορείτε να μας στείλετε τις δικές σας κριτικές από βιβλία που έχετε διαβάσει και εμείς θα τις δημοσιεύσουμε στην σελίδα μας.

Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφία όπου απεικονίζεται το βιβλίο ανήκουν στον συγγραφέα.

 

Book Review: ΡΗΞΗ (Karin Slaughter)

H αρθρογραφική ομάδα του Sciencart εγκαινιάζει μια νέα στήλη, στην οποία θα αναρτούνται μικρού μεγέθους Book Review από βιβλία Κοινωνικά, Οικονομικά, Λογοτεχνικά, Ποίησης κ.λπ. Ευελπιστούμε το αναγνωστικό κοινό να αγκαλιάσει αυτή την πρωτοβουλία μας.

Στο πλαίσιο αυτό το πρώτο βιβλίο το οποίο θα αναφερθούμε είναι της διάσημης, για τα αστυνομικά της μυθιστορήματα σε όλο τον κόσμο, Καρίν Σλότερ (Karin Slaughter) και ο τίτλος του βιβλίου είναι «ΡΗΞΗ». Ο τίτλος του θα λέγαμε πως περισσότερο προβληματίζει τον αναγνώστη παρά τον προϊδεάζει για το περιεχόμενο του. Με αυτό τον τρόπο διεγείρεται το ενδιαφέρον του αναγνώστη και σε συνδυασμό με τις αναπάντεχες αλλαγές των εξελίξεων δημιουργείται ένα εκρηκτικό αστυνομικό μυθιστόρημα μυστηρίου. Ένα από τα βασικά στοιχεία του οποίου είναι η προσωπική σχέση του πράκτορα Γουίλ Τρεντ και της ντετέκτιβ Φειθ Μίτσελ, καθώς το παρελθόν τους επηρεάζει άμεσα το παρόν των δύο πρωταγωνιστών. Τέλος, η γρήγορη εναλλαγή των γεγονότων βοηθάει, ώστε ο αναγνώστης να μην κουράζεται και αντί αυτού να επιθυμεί να δει την τελική έκβαση. Το μόνο αρνητικό του βιβλίου είναι ορισμένες βίαιες σκηνές του, ιδιαίτερα στην αρχή αλλά ως γνωστόν η Σλότερ φημίζεται για αυτό το στυλ γραφής.

Η σελίδα μας το αξιολογεί με 4/5 αστεράκια.

Τα δικαιώματα της φωτογραφίας καθώς και ο,τιδήποτε άλλο που βρίσκεται εντός του βιβλίου ανήκουν αποκλειστικά στον συγγραφέα.

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΟΥΛΗ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ SCIENCART

Ο συγγραφέας του Αστυνομικού Μυθιστορήματος "Ο Παραμυθάς", Γιάννης Παπουλής έδωσε μια όμορφη συνέντευξη στην ομάδα του Sciencart. 

Τι σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με την συγγραφή;

Κυρίως η περιέργειά μου να ανακαλύψω νέους κόσμους. Θεωρώ πως το να γράψεις ειδικά αστυνομικό μυθιστόρημα είναι μια προσωπική δοκιμασία, γιατί οφείλεις να είσαι συνεπής προς τον αναγνώστη και στην πλοκή, ώστε να μην υπάρχουν «κενά».

Τι σημαίνει για εσάς η συγγραφή βιβλίων;

Αποτελεί ένα τρόπο έκφρασης, γιατί πέρα απ’ το κυνήγι των δολοφόνων, μπορώ να χρησιμοποιήσω τα πρόσωπά της ιστορίας για να παρατηρήσω καταστάσεις, να κρίνω, να περάσω μηνύματα αλλά κυρίως να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου, που διαφορετικά ίσως να μην μπορούσα. Χρησιμοποιώντας το προσωπείο των ηρώων μου, μπορώ να είμαι ελεύθερος, αν και συχνά υπενθυμίζω στον εαυτό μου να κρατάει αποστάσεις, ώστε να είμαι δίκαιος μαζί τους. 

Ποιο είδος βιβλίου προτιμάτε και γιατί;

Προφανώς το αστυνομικό, γιατί θεωρώ ότι είναι σύγχρονο, μπορείς να μάθεις αλλά και να ακονίσεις κάπως και το μυαλό σου στην προσπάθειά σου να κυνηγήσεις ένα δολοφόνο και να εξιχνιάσεις ένα έγκλημα.

Ποιος συγγραφέας αποτελεί για εσάς πρότυπο;

Ο Jo Nesbο. Νομίζω ότι με αντιγράφει! Επίσης η Gillian Flynn, την βρίσκω πολύ εύστροφη και γοητευτικά γοητευτική. 

Ποιες είναι οι μελλοντικές φιλοδοξίες σας ως συγγραφέας;

Θα ήθελα να καταθέσω όσο περισσότερο ποιοτικό έργο μπορώ στο χώρο αυτό, το οποίο θα κάνει πρώτα εμένα χαρούμενο και μετά τους αναγνώστες. Όσα κολακευτικά σχόλια και να ακούσω για ένα έργο μου, δε με αγγίζουν, αν εγώ δε νιώσω ότι έχω φτάσει στο δικό μου «τέλειο». Εάν έρθω όμως στο εγγύς μέλλον θα ήθελα να σημειώσει «Ο Παραμυθάς» μια αξιόλογη πορεία και να συνεχίσω με τη συγγραφή του δεύτερου μου βιβλίου, με τον ίδιο πρωταγωνιστή, τον ντετέκτιβ Μακέι.  

Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σας ως συγγραφέας;

Να περπατάω μια μέρα στη θάλασσα και να τους βλέπω όλους να κρατάνε τα βιβλία μου στο χέρι! 

Το βιβλίο σας με τίτλο «Ο Παραμυθάς», τι πλοκή έχει;

Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο παρακολουθεί την προσπάθεια ενός ντετέκτιβ του Τμήματος Ανθρωποκτονιών, να εξιχνιάσει μια σειρά φόνων που έγιναν στο Εδιμβούργο. Εσύ πρέπει να ανακαλύψεις το γιατί σκοτώνει και πολλά άλλα γιατί. Πρόκειται για μια ανορθόδοξη εκδοχή ενός παραμυθιού, που απλώς... σκοτώνει! Φυσικά, η υπόθεση έχει βασικό άξονα την ελληνική μυθολογία και δεν μπορώ να σου πω κάτι άλλο γιατί κινδυνεύω να την εκθέσω. Βέβαια ένας παράλληλος άξονας, είναι η ζωή του ίδιου του πρωταγωνιστή, Ίαν Μακέι, με την άστατη ψυχοσύνθεση και την υπερ-άστατη ερωτική ζωή, τα οποία τον κάνουν να υποφέρει, αλλά γοητεύουν κιόλας.  

Υπάρχει κάποιο κοινωνικό μήνυμα που θέλατε να μεταδώσετε μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο;

Πολλά. Το βιβλίο είναι ενάντια στο έγκλημα και τα πρόσωπα παλεύουν διαρκώς ανάμεσα στο άδικο και στο δίκαιο, στο σωστό και στο λάθος. Είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, με τα καλά και τα κακά τους, επομένως μόνο και μόνο η συμπεριφορά τους, η στάση τους στη ζωή, οι ενδόμυχες σκέψεις τους, οι αποφάσεις τους, τα διλήμματα τους, οι φοβίες τους, μπορούν εύκολα να εξάγουν ηθικά διδάγματα. Ιδανικά, το δίκαιο πάντα επικρατεί, αλλά αυτό θα στο αφήσω για έκπληξη, αν όντως συμβαίνει δηλαδή στον Παραμυθά, για να το διαβάσεις. 

Τι σας παρακίνησε να γράψετε αυτό το βιβλίο ;

Όπως έχω πει ξανά σε άλλη συνέντευξή μου, ήταν απόρροια ενός πληκτικού καλοκαιριού, γεμάτου με ελεύθερο χρόνο και κατάθλιψη. Θεωρώ πως ήταν εκρηκτικός συνδυασμός για να με οδηγήσει στο γράψιμο! Βέβαια, συνέβαλε και το ταξίδι μου στο Εδιμβούργου, το οποίο ενίσχυσε κι άλλο την πεποίθησή μου ότι πρέπει να γράψω για εκείνη τη σκοτεινή πόλη!

Πώς θα χαρακτηρίζατε τη συνεργασία σας με τον εκδοτικό οίκο «Ελκυστής»;

Μέχρι στιγμής άψογη. Υπάρχει συνεννόηση, θέτουμε ρεαλιστικούς στόχους και μου αρέσει το ότι έχω άποψη και εισακούγεται τις περισσότερες φορές!

Ποια συναισθήματα βιώσατε όταν πιάσατε στα χέρια σας το βιβλίο σας για πρώτη φορά;

Νεύρα! Ήταν μια μέρα πολύ πιεστική και όταν το κράτησα είπα «Τώρα, τι κάνουμε;». Πέρα απ’ την πλάκα, εκείνη η στιγμή ήταν πολύ σημαντική για μένα, γιατί έβλεπα ένα από τα όνειρά μου να παίρνει σάρκα και οστά!

Σε ποια εποχή πιστεύετε ότι βρίσκεται η Αστυνομική Λογοτεχνία;

Σε πολύ καλό σημείο. Θεωρώ πως ειδικά στην Ελλάδα και στην Κύπρο, υπάρχει αρκετός χώρος για αστυνομικό, καθώς πρόκειται για ένα είδος που πολύ πρόσφατα άρχισε να ακμάζει στις χώρες αυτές και φυσικά, ένα είδος στο οποίο οι Έλληνες συγγραφείς είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού! Τουλάχιστον οι γνωστοί. Εμένα με ενοχλεί πάντως απίστευτα που ενώ θεωρητικά έχουμε πολλούς Έλληνες συγγραφείς αστυνομικής Λογοτεχνίας, εντούτοις οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι, κινούνται στις σίγουρες επιλογές, δηλαδή μετάφραση ενός ξένου!

Πιστεύετε ότι ο κόσμος εκτιμάει την Αστυνομική Λογοτεχνία σήμερα;

Όχι όσο θα έπρεπε. Χρειάζεται καιρός μέχρι να συνηθίσουν το είδος, που μοιάζει λίγο ξενόφερτο και ξενίζει για τα δικά μας αναγνώσματα! Για παράδειγμα, όταν άκουσε ο ευρύτερος κύκλος μου ότι έγραψα αστυνομικό, νόμιζαν ότι είμαι δολοφόνος και είπα να γράψω τις εμπειρίες μου! Ειδικά αν σκεφτείς ότι είμαι και Φιλόλογος, κάνει τρομερή αντίφαση, αφού θα ανέμεναν από μενα να γράψω για παράδειγμα ποίηση ή Ιστορική Λογοτεχνία. Στην πορεία κατάλαβαν, όσοι το διάβασαν, την αξία του είδους, που είναι τόσο ευφάνταστο, τόσο σύγχρονο, τόσο μυστηριώδες, που σχεδόν σε κρατάει ξύπνιο για να τελειώσεις το βιβλίο που άρχισες προ λίγου!

Τι πιστεύετε ότι πρέπει να χαρακτηρίζει έναν συγγραφέα;

Για εμένα το άλφα και το ωμέγα είναι η προσωπικότητα. Θεωρώ πως αποτυπώνεται στο χαρτί! Ένας συγγραφέας πρέπει να είναι φυσικά οξυδερκής και να αφουγκράζεται όχι μόνο τα δικά του θέλω, αλλά και των αναγνωστών. 

Πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας με τρεις λέξεις;

Έξυπνος, Κούκλος, Τέλειος. Να σημειώσω πως τα κριτήρια μου ήταν καθαρά αντικειμενικά! :-)

Οι κριτικές στο βιβλίο σας τι αντίκτυπο έχουν σε εσάς και πώς τις αντιμετωπίζετε;

Έμαθα να ακούω, ειδικά από ανθρώπους που έχουν κάτι να πουν. Οπότε, δεν με πληγώνει η κριτική, αντιθέτως, την επιδιώκω κιόλας, γιατί μέσα απ’ αυτή εξελίσσομαι και πεισμώνω παραπάνω. Άλλωστε ουδείς τέλειος (ουπς έρχομαι σε αντίφαση με την προηγούμενη ερώτηση ε; χαχαχα). Βέβαια όταν καταλαβαίνω πως η κριτική είναι κακεντρεχής, τότε απλώς κλείνω τ’ αυτιά μου και σιγομουρμουρίζω «λα λα λα λα»!

Τι μήνυμα θα θέλατε να δώσετε στους αναγνώστες σας;

Θα ήθελα να μου στείλετε τις κριτικές σας στο www.giannispapoulis.net και να μείνετε συντονισμένοι, γιατί έρχεται το επόμενο... σε 7-8 χρόνια περίπου! :-)

Σας ευχαριστούμε πολύ κ. Παπουλή για την όμορφη συνέντευξη που μας δώσατε και σας ευχόμαστε πάντα επιτυχίες!!!

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

 Ο Γιάννης Παπουλής γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1986 στην Κύπρο. Σπούδασε φιλόλογος στο Τμήμα Κλασικής Φιλολογίας Ιωαννίνων και Διεθνείς Σχέσεις στο Νόττινχαμ της Αγγλίας.  Η αγάπη του για το μυστήριο και τις αστυνομικές σειρές, καθώς και η ιδιότητα του ως εκπαιδευτικός, αποτέλεσαν εκρηκτικό συνδυασμό για τη γέννηση του αστυνομικού μυθιστορήματος με τίτλο «Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ». Ο συγγραφέας ζει μόνιμα πια στην Κύπρο και εργάζεται στο χώρο της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης.

Το βιβλίο μπορείτε να το προμηθευτείτε από τις Εκδόσεις Ελκυστής στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://elkistis.gr/product/%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%cf%85%ce%b8%ce%ac%cf%82/